7/5/08

Το αίνιγμα της σφήκας

Δεύτερη φορά που μάθαινε πως μια γνωστή της σκοτώθηκε σε τροχαίο προσπαθώντας να σκοτώσει μια σφήκα που είχε μπει στο αυτοκίνητο. Οι σφήκες εμφανίζονται το καλοκαίρι και οι δύο άτυχες οδηγοί ήταν γυναίκες. Αυτές ήταν περίπου οι παρατηρήσεις που έκανε σιωπηλά ο μικρός Μίμης ακούγοντας τη μητέρα του να συνομιλεί στη συσκευή της πάλαι ποτέ κρατικής τηλεφωνίας. Και συνέχισε τις μανούβρες στην κονσόλα του Νιντέντο. Η ακόμα πιο μικρή Ρόπη ονειροβατώντας ορκίστηκε ποτέ να μην επιχειρήσει να σκοτώσει σφήκα ενώ οδηγεί. Και συνέχισε τον περίπατο στους αιθέρες.
Το κακό δεν τρίτωσε για την κυρία Λίτσα ευτυχώς. Όταν η κόρη της η Ρόπη σκοτώθηκε σε τροχαίο μετά την εισβολή μιας σφήκας στο αυτοκίνητο που οδηγούσε, η μητέρα ήταν αυτή που είχε μετακομίσει για τα καλά στους ουρανούς.
Ο Μίμης ήξερε πως η αδελφή του δεν υπήρξε καλή οδηγός ποτέ μες στην τόση αφηρημάδα της. Αλλά καμια δικαιολογία δεν θα τον έσωζε από την βαριά και μαύρη θλίψη κάτω από τον ήλιο του καλοκαιριού.
Ο πατέρας δεν ήξερε πολλά. Ούτε για την τηλεφωνική συνδιάλεξη που τυχαία κατέγραψε το παιδικό αυτί. Ούτε για την αδέξια οδήγηση της κόρης. Τότε έλειπε από το σπίτι. Μετά ήταν πολύ ηλικιωμένος για συνοδηγός.
Και η Ρόπη δεν ήξερε πως ήταν αλλεργική στο δάγκωμα της σφήκας. Και πως υπομένοντας στωικά το δήγμα του εντόμου, προκειμένου να αποφύγει μια μοιραία μάχη, θα κατέληγε σύντομα από αναφυλαξία στις εξοχές.
Κι εμείς ξέρουμε πως κάποια Ρόπη, ούτε καν Μερόπη, κατέληξε με οίδημα, και οιδίπους ασφαλώς. Αλλά δε ξέρουμε αν πρόφτασε να λύσει το μέγα αίνιγμα του δικού της τέλους.
Ξέρουμε ακόμη πως πρέπει να οδηγούμε προσεκτικά. Αλλά ποιος είναι οδηγός αλήθεια, ποιος ξέρει...

14 σχόλια:

ΠΡΟΒΑΤΟ, ΟΧΙ ΑΡΝΙ είπε...

Περίεργο κείμενο. Με την έννοια ότι με στενοχώρησε και δεν ξέρω και τι να βρίσω, τη σφήκα, την αλλεργία, τη μοίρα, τα κωλοαυτοκίνητα... Μα από σφήκα?

Nomad είπε...

Η απαντηση είναι "ο ανθρωπας".
Για να μην παιδεύεσαι.



Καλως επανηλθες, εύχομαι όλα να πηαγαίνουν πηγαίνοντας.

Πανόπτης είπε...

Έχεις μία πρόσκληση σε μένα!

μηδέν είπε...

ο πατέρας ήταν πάντα κάπου αλλού...

Βάσκες είπε...

Να έχετε καραμέλες για την οδήγηση για να ηρεμείτε. Με τις υγειές σας.

Welcome back.

Swell είπε...

Για όσους έχουν απορίες, να οδηγείτε δίτροχα έχοντας καλυμένο όλο το σώμα σας. Έτσι δεν κινδυνεύετε από σφήκες και συμβάλλετε στη λύση του κυκλοφοριακού.

Vassia είπε...

Θάνατος άδοξος.

Καλώς επέστρεψες.
:-)

geokalp είπε...

ωραία η μελαγχολία και συνδυάζεται και με φαγητό!

προσοχή στους δρόμους!!
και πάντα στο πίσω κάθισμα..

_ST_ είπε...

Και οι τελευταίοι κατεργαρέοι πιάσαν τον πάγκο τους μετά το Πάσχα!
Πολλά Φιλιά

NIEMANDSROSE είπε...

@πρόβατο, όχι αρνί, μη βρίζεις γιατί θα σε σουβλίσουμε (αστείο Φουτζίτζου).

@nomad, από τους εφτά νομά(ντ)στους επτά επι Θήβαις. ;)

@Πανόπτης, σε μερσώ αλλά βρήκες άνθρωπο για παιχνίδια... :(

@Μηδέν, ορθώς..


@Βάσκες, αντιαλλεργικές είναι οι παστίλιες, παιδί μου;

@swell, την επόμενη φορά που θα πάω για αξεσουάρ αυτοκίνητου θα παραγγείλω μια στολή Μαστρογιάννι. ;)

@vassia, μα ο θάνατος δε γλυκαίνεται με δάφνες...

@geokalp , είσαι σφηκοφάγος; :)

@_ST_ , τελευταίος είσαι και φαίνεσαι! Φιλιά!! (γεννήσατε;; μπήκα και ξεφύλλιζα το μπλογκ σου αλλά συμπέρασμα δεν έβγαλα! )

Ανώνυμος είπε...

Ρόπη, όπως τυ-ροπι-τα, χα, χα, τέλειο, φαγώσιμη κι αυτή, τέλειο, είσαι απίθανη!

tzonakos είπε...

Μου ειχε συμβεί τέτοιο περιστατικό πριν πολλά χρόνια που οδηγούσα με ανοικτά τα τζάμια του αυτοκινήτου το καλοκαίρι.
Ηταν τρομακτικό και θέμα καθαρά τύχης που δεν σκοτώθηκα πέφτοντας πάνω σε αντίθετα ερχόμενα αυτοκίνητα !

vrakas kostas είπε...

Η σφηκα!Πες μου,επαθε τιποτα η σφηκα;

NIEMANDSROSE είπε...

@anwnymos, Tyropis, 8eth mhtera tou Oidipodos, ths oikogeneias twn Sfoliatwn. ;)

@Tzonakos, mesa apo th zwh einai vgalmena ta postakia mou! :) Na prosexeis, e?

@Vrakas Kostas, pws den epa8e? Egine postaki! Ouden kainon ypo tou blogging, mikre mou petalouditse!