27/2/09

Πολεμική ανταπόκριση

Κατευθύνομαι βιαστικά και θυμωμένα προς το tube, το μετρό του Λονδίνου που κάποιος εμπνευσμένος εγκέφαλος ονόμασε...σωλήνα. Ο σωλήνας ξεκίνησε να λειτουργεί το 1863 όταν η Ελλάδα υποδεχόταν τον πρώτο από τους Γλύξμπουργκ. Εκ τότε, η Μεγάλη Βρετανία έγινε μικρή, παρέμεινε όμως βασιλευόμενη και ανέπτυξε την κατάλληλη εξωτερική και οικονομική πολιτική ώστε να δέχεται βομβιστικές επιθέσεις στο μετρό της. Ενώ η Ελλάδα, αφού αδίκησε τον Βασιλέα και τον έστειλε σπίτια του, αξιώθηκε μετρό προσφάτως και δεν ανέπτυξε την κατάλληλη πολιτική ώστε να της ανατινάζουν βαγόνια και πολίτες. Βέβαια, ποτέ δεν είναι αργά και το οικονομικό θαύμα περιμένει στη γωνία.

Περπατάω βιαστικά γιατί ήδη έχω κλείσει δεκάωρο στο «γραφείο». Δεν εργάζομαι. Διδακτορικό κάνω. Αναφερόμαστε στο πανεπιστήμιο όμως με τον όρο γραφείο, ίσως κυριολεκτώντας για την πολυτέλεια να διαθέτουμε γραφεία ή ίσως γιατί ο όρος εκφράζει εύστοχα το κλίμα: την άνευρη, απολίτικη, υπαλληλική, πελατειακή αντίληψη της βρετανικής academia nervosa. Περπατάω δε θυμωμένα γιατί μία αυτοαποκαλούμενη νεομαρξίστρια προφεσόρισσά μας κάλεσε τους φοιτητές να εντοπίσουν γόνιμα markets και να προτείνουν έξυπνους τρόπους προσέλκυσης νέων φοιτητών πράγμα που με κάνει να αναρωτιέμαι αν η Κίνα αριθμεί τελικά 1.3 δις νεομαρξιστές.

Η πείνα όμως σαμποτάρει τη σκέψη. Είναι ένα ζήτημα που πρέπει να λυθεί άμεσα. Έχω τρεις επιλογές. Να αγοράσω σάντουιτς φτιαγμένο από αυτοδιαφημιζόμενα ως βιολογικά προϊόντα των Starbuck$ ενισχύοντας και τις προσπάθειες της πολυεθνικής καφετερίας στον αγώνα κατά της Παλαιστίνης (1). Να αγοράσω πατάτες τηγανητές από τα McDonald’$ ενισχύοντας τη φθηνή πολιτική (cheap as chips) των αμερικανών που τις μετονόμασαν French fries σε freedom fries για να κάνουν ντα τους απόγονους του Αστερίξ που είπαν τσου στο ντου στο Ιράκ (2) . Ή να προμηθευτώ από το σούπερ μάρκετ πρώτες ύλες και να μαγειρέψω. Η υποεπιλογή είναι να επικροτήσω τη λογοκρισία που προωθεί το Tesco απαιτώντας εξοντωτικές αποζημιώσεις από Ταϋλανδό πολιτικό και δημοσιογράφο που τόλμησαν να ασκήσουν κριτική στην μπίζνα που επέκτεινε τη δράση της (εμπορική και κατασταλτική) και στην Ταϋλάνδη (3) . Ή να αγοράσω προκάτ γεύμα από το Lidl που έχει αξιοποιήσει στο έπακρο τις μεθόδους κατασκοπείας των υπαλλήλων της, θυμίζοντάς Στάζι (4) . Τελικά αγοράζω εκτός εποχής λαχανικά, που ταξίδεψαν από το μακρινό Μεξικό και την εξωτική Κένυα με καύσιμα από τον αραβικό κόσμο για να μη λείψουν από την αγγλική κατσαρόλα μου. Πήρα και κοτόπουλο alien, ταϊσμένο με μεταλλαγμένα. Τα εξωγήινα κοτόπουλα θα λύσουν μια μέρα το πρόβλημα της πείνας στον πλανήτη και το δικό μου ασφαλώς (5) .

Με τις πλαστικές σακούλες ανά χείρας, πλησιάζω τις μπάρες εισόδου του μετρό. Ένας τύπος- μάλλον Ινδός- με το χαμόγελο του wannabe πωλητή μοιράζει τη δωρεάν εφημερίδα London Paper. Παίρνω την φυλλάδα που μου προτείνει. Αλλά δε μπορώ να αντισταθώ και στο βαριεστημένο και συνωμοτικό βλέμμα του άλλου -μάλλον Αφρικανός- που μου τείνει την Metro, την έτερη δωρεάν εφημερίδα με τον ευφάνταστο τίτλο. Ούτε ικέτης γονυκλινής ωστόσο δε θα με έπειθε να φορτωθώ και τη London Lite, της βλαχοπόπ κουλτούρας το τσάμπα απαύγασμα. Γι’ αυτό και προσπερνώ την Κινέζα που ανέκφραστα μοιράζει το περί ου ο λόγος έντυπο.

Εφοδιασμένη με τα δύο free press πλησιάζω ένα από τα πανταχού παρόντα ΑΤΜ και κάνω ανάληψη από την Barclay’s, την πολυεθνική τράπεζα που έχει εφαρμόσει στην επικοινωνιακή της πολιτική την πεμπτουσία της δικαιοσύνης το «you get what you pay for». Έτσι, μπορεί να σε ξεφτιλίσει αν δεν έχεις να πληρώσεις έγκαιρα τη δόση του δανείου ή να σου κάνει τεμενάδες αν είσαι επενδυταράς ή φρέσκος νοικοκυρεμένος δανειολήπτης (6). Πράγμα που ατυχώς δεν έκαναν οι Lehman Bros και επτωχεύσαμεν ομαδικώς.

Το τρένο έχει ξεκινήσει. Το Άη-Πόντ, μεγάλη η χάρη του, επίσης. Ευγνωμονώ την Apple που με απαλλάσσει από το ρόλο του ωτακουστή των παρακαθήμενών μου: μεθυσμένοι γιάπηδες, στυμμένες λεμονόκουπες των πολυεθνικών, παραμυθιασμένοι λακέδες των τραπεζών, συνειδητοποιημένοι losers και άλλα είδη του ζωικού βασιλείου, συμπολίτες του Γλύξμπουργκ και της Ελισάβετ γαρ. Βυθίζω το κεφάλι μου στο λάκκο με τα free νέα. Μαθαίνω πως η Βικτωρία και ο Δαβίδ Μπέκαμ, το διασημότερο ζεύγος της μεσαιωνικής εποχής της πληροφορίας, κάπου πήγε, κάποιους είδε, κάτι έκανε. Διαβάζω τη στήλη του αναγνώστη γιατί μ’ αρέσει να ενημερώνομαι για τα πραγματικά προβλήματα του λαού. Στο σημερινό φύλλο μία 30χρονη δηλώνει πως είναι αποφασισμένη να κάνει προληπτικά botox. Μαζί σου συντρόφισσα. Δίπλα είναι η στήλη με το καμάκι. Ο ανώνυμος αφιερώνει στην ανώνυμη, για το κορίτσι με τη μπλε μάσκαρα που κατέβηκε βιαστικά στη Russel Square. Δε ψάχνω σπίτι αλλά οι διαφημίσεις των estate agencies μου κλείνουν το μάτι. Σπιταρώνες, διάκοσμος, φρου-φρου κι αρώματα. Προσφορά για λεύκανση δοντιών: στα δύο άτομα ο ένας είναι δωρεάν. Πρέπει να πείσω το σύντροφό μου να τα βάψουμε άσπρα. Ξεφορτώνομαι τις εφημερίδες στο διπλανό κάθισμα ενώ το χέρι του συνεπιβάτη πρόθυμα τις μαζεύει. Γυρνώντας στα σπίτια μας κι απόψε όλοι θα ξέρουμε πως η Αντζελίνα υιοθέτησε ένα ακόμα ορφανό, χρώματος σιέλ. Όλα τα άλλα χρώματα τα έχει στη συλλογή.

Ανοίγω για εξιλέωση ένα μυθιστόρημα που αγόρασα από τα Waterstone’$, μια αλυσίδα βιβλιοπωλείων, έναν διακινητή της πολιτισμικής παραγωγής, θεματοφύλακα της ελευθερίας του λόγου, της δημιουργίας και βέβαια της σάτιρας. Αρκεί να έχεις ή να πασχίζεις να κάνεις ένα όνομα στην κοινωνία. Αρκεί να μη θίγεις τα συμφέροντας της εταιρείας. Γι’αυτό όταν ένας υπάλληλος των Waterstone’s έφτιαξε σατιρικό blog και ανώνυμα σατίριζε τον μάνατζέρ του, χωρίς καν να αποκαλύψει πως πρόκειται για αφεντικό στα Waterstone’s, απολύθηκε (7).Αφού βέβαια τον ανακάλυψαν, τον κατασκόπευσαν και τον κατέδωσαν διάφοροι ρουφ συνάδελφοί του με τη βοήθεια πάντα των ηλεκτρονικών μέσων, βοήθειά μας.

Πριν απ’ την κρίση ήταν ο πόλεμος. Μετά την ανταπόκριση είναι τα references.


1. http://www.inminds.co.uk/boycott-starbucks.html
2. http://en.wikipedia.org/wiki/Freedom_fries
3. http://www.guardian.co.uk/business/2008/apr/08/tesco.supermarkets
4. http://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/1583027/Lidl-'spied-on-staff-using-Stasi-methods'.html
5. http://www.guardian.co.uk/science/2000/mar/31/gm.food
6. http://www.thisismoney.co.uk/news/special-report/article.html?in_article_id=418636&in_page_id=108
7. http://www.guardian.co.uk/technology/2005/jan/12/books.newmedia


(Post-Media, πρώτο τεύχος)

11 σχόλια:

χ.ζ. είπε...

Να ΄σαι καλά που το ανέβασες δεν είχα μπορέσει να πάρω το περιοδικό.

krotkaya είπε...

έτσι, να τα ανεβάζουμε αυτά, για χάρη των ξενητεμένων που δεν έχουν πρόσβαση στα ελληνικά έντυπα!

Βλαχοκυριλές είπε...

μπλιαχ get me out of this shithole. εύγε Niemandsrose. Τα είπες όλα.

Rodia είπε...

Μπράβο κοριτσάρα μου! Σούπερ ποστ, με ζουμί.

gasireu είπε...

υποθεση εργασίας:
ας πούμε, ok, so?
what's your specific point?

NIEMANDSROSE είπε...

@χ.ζ., Βλαχοκυριλέ, Ροδιά, μιλ μερσί! :)

@Κροτ, αλληλεγγυα η πρώην ξενιτεμένη έγκυα. :)

@gasireu , History always has two points. How many points has the history? Two. bye- by ΤΖΙΜΑΚΟΣ

Nomad είπε...

Μπράβο σου ρε θηρίο ενήμερο!

:)

NIEMANDSROSE είπε...

@Nomad, ζουγράφ'ς :) Το κλέβω πάραυτα!

geokalp είπε...

τα πάντα όλα!

ας ελπίσουμε ο τίτλος να μην ευδοκιμήσει

NIEMANDSROSE είπε...

@geokalp, ουουουουου! Τώρα πάλι; Έχει ευδοκιμήσει από καιρό! ;)

disa είπε...

情趣用品,情趣,伊莉論壇,sogo論壇,台灣論壇,plus論壇,plus,痴漢論壇,維克斯論壇,情色論壇,性愛,性感影片,校園正妹牆,正妹,AV,AV女優,SEX,走光,a片,a片免費看,A漫,h漫,成人漫畫,免費A片,色情網站,色情遊戲,情色文學,麗的色遊戲,色情,色情影片,同志色教館,色色網,色遊戲,自拍,本土自拍,kk俱樂部,後宮電影院,後宮電影,85cc免費影城,85cc免費影片,免費影片,免費小遊戲,免費遊戲,小遊戲,遊戲,好玩遊戲,好玩遊戲區,A片,情趣用品,遊戲區,史萊姆好玩遊戲,史萊姆,遊戲基地,線上遊戲,色情遊戲,遊戲口袋,我的遊戲口袋,小遊戲區,手機遊戲,貼圖,A片下載,成人影城,愛情公寓,情色貼圖,情色,色情網站,色情遊戲,色情小說,情色文學,色情,aio交友愛情館,色情影片,臺灣情色網,寄情築園小遊戲,情色論壇,嘟嘟情人色網,情色視訊,愛情小說,言情小說,一葉情貼圖片區,情趣用品