18/11/07

Στρόβιλος

Χίλιες παλιές ανάσες
χθες
ένας πηχτός, πυρακτωμένος άνεμος
ξεχύθηκαν-
στρόβιλος
στ' ανάμεσά μας πέρατα.
Και τύλιξαν, σκοντάφτοντας,
γυμνά τα πέλματά σου
μες στη νύχτα.

7 σχόλια:

παράλληλος είπε...

Δωρικός λυρισμός!

Μη φοβάσαι τον πόνο. Κάν'τον φυλαχτό. Γιατρεύει.

piece de resistance είπε...

god only knows why sometimes i make you cry..but do you feel alive without me........Damien asks in the rain..form todays post..oreo to diko sou..

_ST_ είπε...

σε έπιασε οίστρος?
Μαζί με την γάτα?
Ερχεται πανσέληνος αυτό θα φταίει!
;-)
Φιλιά

tzonakos είπε...

Πωπω, εφιάλτες έβλεπες τη νύχτα ;
Φοβιστικός στρόβιλος !

NIEMANDSROSE είπε...

Παράλληλε, wannabe poet θα το χαρακτήριζα εγώ. :( Αγαπώ την ποίηση, δυστυχώς δεν είμαι ποιήτρια, και ελπίζω να μην την πληγώνω με την αγάπη μου.

@piece de resistance, αυτό που γράψατε εσείς πολύ καλύτερο.

@_st_, οιστρόβιλος. Θα περάσει κι αυτό, μην ανησυχήσεις. :)

@tzonakos, εγώ να δεις πώς έχω τρομάξει...

παράλληλος είπε...

niemandrose - ποίηση 1-0

So far so good!

NIEMANDSROSE είπε...

Παράλληλε, δε νικιέται αυτή με τίποτα ...