the non-existent song

Φάτα Μοργκάνα

Φάτα Μοργκάνα
Ποίηση: Νίκος Καββαδίας
Μουσική: Μαρίζα Κωχ
Ερμηνεία: Μαρίζα Κωχ

Τσιγάρο εγώ στο στόμα μου δεν έβαλα ούτε ένα

Μουσική: Νίκος Ξυδάκης
Στίχοι: Θοδωρής Γκόνης
Ερμηνεία: Ελευθερία Αρβανιτάκη
Εικόνες: Fernando Botero
Video clip:Niemandsrose

northalgia

Coldplay -Life in Technicolor II



Kate Nash- Foundations



Camera Obscura- Teenager


Amy Winehouse- Rehab



I guess I'm fucking missing England.

Ο τόπος μας είναι κλειστός

Ο τόπος μας είναι κλειστός



Ποίηση: Γιώργος Σεφέρης
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος
Ερμηνεία: Χορωδία 1973
Δίσκος: Ο Στρατής ο Θαλασσινός ανάμεσα στους Αγαπανθούς

Video clip: Niemandsrose

rock it baby, rock it

Αγαπημένο μου,

σήμερα θα ένιωσες τη χαρά μου έτσι όπως είχες χουχουλιάσει στο στέρνο μου με τα μάτια κλειστά. Θα κατάλαβες πως κάτι ανακάλυψε η μαμά σου που την έκανε πολύ χαρούμενη: Τα ροκ νανουρίσματα, μωρό μου!
Θα σε κοιμίζω με Pink Floyd και Cure και Radiohead και Nirvana και Led Zeppelin και βάλε! Ροκιές instrumental διασκευασμένες με ξυλόφωνο, βιμπράφωνο και άλλα μουσικά όργανα κατάλληλα για τα τοσοδούλικα αυτάκια σου.
Κι επειδή η χαρά δεν είναι και τόσο πολύ χαρά αν δε τη μοιράζεσαι, πάμε να γράψουμε post να ενημερώσουμε τους μπλογκοσφαιράτους φίλους μας να χαρούν κι εκείνοι!

Wish you were here

Listen to Karma Police
Karma police, arrest this man, he talks in maths
He buzzes like a fridge, he's like a detuned radio
Karma police, arrest this girl,
her Hitler hairdo is making me feel ill
And we have crashed her party...

Track 2, Πότε μάνα θα γενώ, "Τα τραγούδια της νοικοκυράς

Είμαι βαριά τ' ομολογώ
είναι βαρύς κι ο πόθος
να μου φουσκώσει η κοιλιά
να μου φυτρώσει ο γόνος (δις).

Ρεφρέν
Αίματα και σερβιέτες
τα κοιτάζω και πονώ
κι είναι το παράπονό μου
πότε μάνα θα γενώ
πότε μάνα θα γενώ.

Πάρε μ' απόψε άντρα μου
στη γόνιμή μου μέρα
πάρε με να τιμήσουμε
του γάμου μας τη βέρα (δις).

Ρεφρέν
Αίματα και σερβιέτες
τα κοιτάζω και πονώ
κι είναι το παράπονό μου
πότε μάνα θα γενώ
πότε μάνα, θα γεννώ...




Μουσική: Micky
Στίχοι: Νημαντσγόζε
Ερμηνεία: Η έρμη η Νία

Χατζηδάκης "Ο μεγάλος αντιερωτικός"

Μάνος Χατζιδάκις- Ο Μεγάλος Ερωτικός

1. Με την πρώτη σταγόνα της βροχής
2. Σ'αγαπώ
3. Μέρες του 1903
4. Ποιός είν' τρελός από έρωτα
5. Τα Λιανοτράγουδα
6. Πέρα στο θολό ποτάμι
7. Το όνειρο
8. Κέλομαι σε γογγύλα
9. Ερωτα εσύ
10. Πάθη από τον έρωτα
11. Κραταιά ώς θάνατος αγάπη

Κωστής Χαζηδάκης- Ο Μεγάλος Αντιερωτικός

1. Με το πρώτο ξεπούλημα της Ολυμπιακής
2. Ερπετό
3. Μέρες του 2008
4. Ποιος είν' τρελός να ξεπουλά
5. Τα παρατράγουδα
6. Πέρα στο θολό μυαλό του
7. Το παμπόνηρο
8. Κέλομαι ρε ξεφτίλα
9. Κώστα εσύ
10. Πάθη ξενέρωτα
11. Κραταιά ως θάνατος αγάπη για το χρήμα

Track1: Σιδερώνω, Tα τραγούδια της νοικοκυράς

Σιδερώνω

Σιδερώνω
κι αυτός με άλλες τριγυρνά
κι αν δεν έρθει
θα φάω τον μπακλαβά.

Πού να είσαι;
Ποιες σκύλες σε φλερτάρουνε;
Ποιες πανούργες σε κουμαντάρουνε;

Μια μπουκιά ακόμα μια μπουκιά
αααα ααα ααα
που δε φταίω και μου τα φορά.
ααα αα ααα.

Σιδερώνω
τα σώβρακα και τα σουτιέν
και για κείνον θα φτιάξω ογκρατέν.

Μια μπουκιά ακόμα μια μπουκιά
αααα ααα ααα
που δε φταίω και με απατά.
ααα αα ααα.






Μουσική: Αντώνης Βαρδής όπως Ξημερώνει
Στίχοι: Νημαντσγόζε
Ερμηνεία: Η έρμη η Νία
LP: Tα τραγούδια της νοικοκυράς

Πρωινό νανούρισμα

Μαζεύει η πλατεία τους πρωινούς της πελάτες.

Μαζεύει τον κόσμο που ξυπνάει νωρίς.

Μη σηκωθείς. Δεν αξίζει να δεις

μόνο ναύτες, φαντάρους κι εργάτες.



Κι εγώ μαζί τους, πρωί θα ξυπνήσω.

Κι εγώ μαζί τους μπρος στις ράγες θα στηθώ.

Στου τρένου πού ’ρχεται τα τζάμια θα με δω

και μες το πλήθος θα με αναγνωρίσω.



Κι εσύ που νόμιζες πως ήμουν κάποιος άλλος

μην μπεις στον κόπο το λοιπόν να σηκωθείς

μονάχα ναύτες και φαντάρους για να δεις.

Δεν ξέρεις κι άλλωστε εγώ είμαι πια μεγάλος...


Βασίλης Νικολαΐδης - Οδός Σανταρόζα

Γενέθλια '86

Γενέθλια κι αγόρασα σκοινί
τον κόμπο μου τον έχω φτιάξει πρόχειρα
παραληρώντας πάνω στο σκαμνί
στον τελευταίο ρόλο του αυτόχειρα.

Πίσω μου τίποτα, τίποτα στο μέλλον
μονάχα η κηδεία των ψηλών καπέλων.

Γενέθλια και φτύνω τις ευχές
σοκολατάκια στήνω για ικρίωμα
ελπίζω με τις πρώτες τις βροχές
να ξεχαστώ και 'γώ και το σημείωμα.

Πίσω μου τίποτα, τίποτα στο μέλλον
μονάχα η κηδεία των ψηλών καπέλων.



Στίχοι Κώστας Τριπολίτης
Μουσική Θάνος Μικρούτσικος
Ερμηνεία Βασίλης Παπακωνσταντίνου

Ανοργασμικιά

Σκύλα,
δε θα σου τηλεφωνήσω
κι αν με πάρεις θα στο κλείσω
θα σου δείξω εγώ.
Κάργια,
έσκισα τα γράμματα σου
μάζεψα τα πράγματα σου
τέρμα ως εδώ.

Ρφρέν
Γιατί είσαι άχαρη
είσαι αχάριστη
είσαι μονόχνωτη,
κομπλεξικιά.
Γιατί είσαι άγαρμπη
είσαι αναίσθητη
είσαι κρυόκωλη
και ανοργασμικιά.

Κτήνος,
δε μου φτάνει ένα μπουκάλι
με κατάντησες ρεμάλι
κι αλκοολικό
Βούρλο,
πρώτα θες να με φυτέψεις
κι ύστερα θα με πιστέψεις
πόσο σ' αγαπώ.

Στίχοι- Μουσική- Φωνή: Γιάννης Μηλιώκας

GIANNI GYRNA PISO!

Ερωτικό

Ερωτικό- Τζίμης Πανούσης

Λες μ' αγαπάς, θες να παντρευτούμε
λες μ' αγαπάς, και μου δίνεις συμβουλές

Πρώτα να τελειώσω το πανεπιστήμιό μου
μετά να κάνω τη θητεία στο στρατό
να πιάσω δουλειά σε κανένα γραφείο
να παντρευτούμε να κάνουμε παιδιά

Κι εγώ σ' αγαπώ, γαμώ το Χριστό μου
Κι εγώ σ' αγαπώ γαμώ το Χριστό

Λες μ' αγαπάς, θες να παντρευτούμε
λες μ' αγαπάς, και μου δίνεις συμβουλές

Πρώτα να πάω σε κανένα κουρείο
να κόψω τα γένια, να κοντύνω τα μαλλιά
να έρθω στο σπίτι να γνωρίσω το μπαμπά σου
να σταματήσω και τα ναρκωτικά

Κι εγώ σ' αγαπώ, γαμώ το Χριστό μου
Κι εγώ σ' αγαπώ γαμώ το Χριστό

Νοσταλγία για το Νίκο Παπάζογλου

Η νοσταλγία είναι γι' αυτούς που δε ζουν στο παρόν. Ή όπως το είχε γράψει ο Μ. Κούντερα, στη δύση της διάλυσης όλα φωτίζονται από την αύρα της νοσταλγίας.

Μιλώ για τη διάλυση του λεγόμενου εντέχνου ή καλού λαϊκού τραγουδιού ή ποιοτικού ελληνικού τραγουδιού. Αλλά πιο πολύ μιλώ για ένα παρελθόν καλλιτεχνών που δημιούργησαν με μια αίσθηση συλλογικότητας. Για ένα τραγούδι που περνούσε από τόσα χέρια για να φτάσει σε τόσα στόματα. Που ένιωθες πως μύριζε έρωτα, κρασί, καπνό, ανάσες, γέλια και κουβέντες, όχι κονσόλες, βίντεο-κλιπ και στουντιίλα. Νιώθω σα να μου λείπουν και νοσταλγώ παρέες όπως αυτές που έφτιαξαν την "εκδίκηση της γυφτιάς". Παρέες από ταλαντούχους φίλους σαν τον Ξυδάκη, τον Ρασούλη και το Νίκο Παπάζογλου και στον ευρύτερο κύκλο, τον Σαββόπουλο, το Βαγιόπουλο και όσους άλλους δεν έγιναν γνωστοί. Παρέες που δε με νοιάζει καθόλου αν διαλύθηκαν μετά, όπως έγινε σε πολλές περιπτώσεις. Είναι προτιμότερη μια γόνιμη σύγκρουση, μια τίμια διάλυση παρά η διαιώνιση του μέτριου, η συντήρηση του γελοίου πάνω σε ένα υπόστρωμα καλών δημόσιων σχέσεων, αυτοπροβολής και καθεστωτικής αντίληψης για την καλλιτεχνία.




Νοσταλγώ το Νίκο Παπάζογλου. Όχι πια τη φωνή του που τσάκισε ο αμείλικτος χρόνος. Ούτε και το έργο του που έχει κερδίσει το στοίχημα με τον χρόνο. Νοσταλγώ το ήθος του. Το ήθος ενός ανθρώπου που άνοιξε το δρόμο για τόσους άλλους καλλιτέχνες. Θα έκλεισε βέβαια την πόρτα και σε δεκάδες άλλους, αλλά θέλω να ελπίζω πως δεν αδίκησε κανέναν από τους νέους καλλιτέχνες που τον πλησίασαν και που άφηνε πάντα το περιθώριο να τον προσεγγίζουν.



Ο Νίκος Παπάζογλου δημιούργησε άτυπα τη λεγόμενη "σχολή Θεσσαλονίκης" δίνοντας την ευκαιρία σε άσημους καλλιτέχνες, τότε, να μεταφέρουν το έργο τους στον κόσμο. Και διέθετε το "Αγροτικόν", το ιδιωτικό μουσικό του στούντιο, για τις ηχογραφήσεις και ακόμα την συμπαράσταση και την εμπειρία του, τις ανεκτίμητες. Από το κουκούλι του "Αγροτικόν", βγήκαν στο φως ο Σωκράτης Μάλαμας, ο Ορφέας Περίδης, ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου, οι Μικρές Περιπλανήσεις, ο Γιάννης Μήτσης, η Μελίνα Κανά κ.α.



Τον νοσταλγώ για τη γενναιοδωρία, την καθαρότητα, τον ερωτισμό και το ήθος του. Γιατί είναι ο μόνος από το ελληνικό μουσικό στερέωμα που μου δίνει έντονα την αίσθηση πως είναι ψυχάρα. Γιατί έχω την αίσθηση πως έφτιαξε παρέες, όχι κλίκες, γιατί ανέδειξε τραγουδοποιούς, όχι υποτακτικούς, γιατί άνοιξε δρόμους για να περπατήσουν και άλλοι, δεν έστρωσε κόκκινο χαλί να περπατάει ο ίδιος σαν βασιλιάς. Τον νοσταλγώ γιατί είναι ωραίος.

Ο δρόμος με τα δέντρα- BAUMSTRASSE

Τρία τραγούδια αγαπημένα από το δίσκο Baumstrasse, που θα πει ο δρόμος με τα δέντρα. Ερμηνεύει η Μάρθα Φριντζήλα. Χωρίς αφορμή.


Ο Κουτεντές

Μες στης Αττάλειας τις απότομες κορφές
απέθαντος και μόνος γυρνάει ο Κουτεντές
εκεί που ανάβουνε οι άνθρωποι φωτιές
πάει κοντά, και ρίχνει ξύλα ο Κουτεντές.

Ρεφρέν
Αχ, πόσο χρόνων είμαι ο κακόμοιρος
ποτέ δε θα πεθάνω ο κακόμοιρος.

Σαν εύρη άνθρωπο μονάχο τον ρωτά
"τι μέρα έχουμε τι ώρα, ποια χρονιά;"
"Δύο χιλιάδες κάτι", ο άλλος του απαντά
κι εκείνος το μαντήλι στο κλάμα το βουτά.

Ρεφρέν
Αχ, πόσο χρόνων είμαι ο κακόμοιρος
ποτέ δε θα πεθάνω ο κακόμοιρος.

Έχει κατάρα να μη βρίσκει αναπαμό
γιατί ένα ράπισμα έχει δώσει στο Χριστό
κι ως τη Δευτέρα Παρουσία θα γυρνά
μες στης Αττάλειας τα ψηλά βουνά.

Ρεφρέν
Αχ πόσο χρόνων είσαι ρε κακόμοιρε
ποτέ δε θα πεθάνεις ρε κακόμοιρε.

Στίχοι, ερμηνεία: Μάρθα Φριντζήλα
Μουσική: Βασίλης Μαντζούκης

Ακούστε το εδώ.

Καστελλόριζο

Αν αρχινίσω και τα πω τα πάθη μου τραγούδι
η μαύρη γης μαραίνεται, δε βγάζει πια λουλούδι.

Και τα τραγούδια λόγια είναι, τα λένε οι πικραμένοι
παλεύουν να βγει το κακό, και το κακό δε βγαίνει.

Αντίκρυ μου ήρθες κι έκατσες σαν ήλιος σαν φεγγάρι
και ρούφηξες το αίμα μου σαν το ξερό σφουγγάρι.

Νά τον εκεί που πρόβαλε και κάντε του και τόπο
να λάμψει σαν Αυγερινός στη μέση των ανθρώπων.

Παραδοσιακό



Ο ερωτευμένος

Ποτήρι το ποτήρι τη θάλασσα μετρώ
σπυρί σπυρί την άμμο.
Κι απάνω πού' χω φθάσει σε λογαριασμό
όλα τα χάνω.

Πατάω όπου πατούσες και σ' ακολουθώ
μα σβήνονται τα χνάρια.
Σου δίνω ό,τι ζητούσες και σου τραγουδώ
στ 'απομεινάρια.

Ξυπνάω και κοιμάμαι κι όλο παρακαλώ
κι εσύ να με θυμάσαι.
Τα βράδια ξαγρυπνάω και σε νοσταλγώ
κι εσύ κοιμάσαι.

ρυθμοί

Καμιά φορά, προσπαθώ να φανταστώ με ποιον τρόπο συλλαμβάνεται η μουσική από τον ανθρώπινο νου. Φαντάζομαι πως αν κάποιος παρατηρεί τους ρυθμούς ενός ζευγαριού που κάνει έρωτα, όπως ένας ζωγράφος προσπαθεί να αποδώσει στον καμβά το μοντέλο που ποζάρει,
θα μπορούσε να γράψει μια μουσική σαν αυτή.

Put your lovin' hand out, baby
I'm beggin'
Beggin', put your lovin' hand out, baby
Beggin' you, put your lovin' hand out, baby

επερώτηση

Είναι μέσα σε ένα αυτοκίνητο μια αλοιφή, μία σκνίπα, μια τύφλα, μια λιάρδα, ένα κουρούμπελο, μια ντίρλα, ένα κουνουπίδι, ένας φέσι, ένα γκολ και ένα στουπί. Ποιος οδηγεί;

















Ο μπάτσος!





Quarto Minguante

the present

Ο θεός...
Who?
Ο θεός, πλάσμα,..
Who's that?
Ο θεός, ανόητο πλάσμα, χαρίζει...
Gifts. I know, gifted people.
Kάνε δώρα.
Tora?
Όχι, δώρα.
Present, I know.
Το τώρα.
At present, the present is the only present I could present.

Sleep with the Fishes- Tiger Lillies

Song, The Tiger Lillies
Animation, Belle Mellor