"Όποιος ζει στην ξενιτειά δεν έχει κάτω από τα πόδια του αυτό το προστατευτικό δίχτυ ασφαλείας που απλώνει σε κάθε ανθρώπινο πλάσμα η χώρα που είναι δική του χώρα, όπου υπάρχουν η οικογένειά του, οι φίλοι του, κι όπου μπορεί χωρίς κόπο να γίνει κατανοητός στη γλώσσα που γνωρίζει απ' τα παιδικά του χρόνια."

Η αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι- Μίλαν Κούντερα

Καθένας

Πόσην ώρα μπορούσε να βλέπει τη θάλασσα νά'ρχεται και να φεύγει, χωρίς να θυμηθεί, όπως καθένας σε μια θαλασσινή ρέμβη, ότι η ζωή, όπως σε όλους, του είχε δοθεί έτσι, τυχαία, συμπτωματικά, άπαξ και δια παντός και για κανέναν γνωστό -ή γνώσιμο- λόγο; 

Φίλιπ Ροθ, «Καθένας»

Αργεί να γίνουμε Αργεντινή;

Από το βιβλίο της Naomi Klein, "The Shock Doctrine", p.165

Argentina' s experience of how the debt crisis was compounded by these other shocks was, unfortunately, typical. Raul Alfonsin took office in 1983, in the midst of the Volcher Shock, which placed the new government in crisis from day one. In 1985, inflation was so bad that Alfonsin was forced to unveil a brand-new currency, the austral, gambling that a fresh start would allow him to regain control. Within four years, prices had soared so high that massive food riots broke out, and Argentine restaurants were using the currency as wallpaper because it was cheaper than paper. In June 1989, with inflation up to 203 percent that month alone, and five months before his term was set to expire, Alfonsin gave up: he resigned and called early elections.
[....]
After the hyperinflation crisis forced Alfonsin to resign, he was replaced by Carlos Menem, a Peronist governor from a small province [...] Argentina had now a president who had run a pro-trade union campaign to revive Juan Peron nationalist economic policies. [...]
After a year in office, and under intense pressure from the IMF, Menem embarked on a defiant course of "voodoo politics". [...] Menem appointed Domingo Cavallo as his economy minister, bringing back to power the junta-era official responsible for bailing out the debts of the corporate sector. His appointment was what economists call "a signal"- an unmistakable indication, in this case, that this government would pick up and continue the corporatist experiment started by the junta. [...] So, to stabilize the money system, Cavallo quickly made massive cuts to public spending and launched another new currency, the Argentine peso, pegged to the U.S. dollar. Within a year, inflation was down to 17.5% and was virtually eliminated a few years later. [...] In the early nineties, the Argentine state sold of the riches of the country so rapidly and so completely that the project far surpassed what had taken place in Chile a decade eatrlier. [...] Menem had an even more brutal phrase for it: in a country still traumatised by mass torture, he called it "major surgery without anaesthetic".

Post it: Να ξεπριζωθώ!

ΞΕΠΡΙΖΩΘΕΙΤΕ!

Είδα τα καλύτερα μυαλά της γενιάς μου να σαπίζουν από sms, tweets και emails,
να τριγυρνούν χαράματα με το ποντίκι τους στο Google,
γυρεύοντας τη δόση τους στην πληροφόρηση,
hipsters αγγελοκέφαλοι που φλέγονταν για την ταχύτερη ουράνια σύνδεση με το αστρικό δυναμό μέσα στη μηχανή της νύχτας,
που καλωδιωμένοι και διαδικτυωμένοι και αποβλακωμένοι και καφεϊνωμένοι
ξαγρυπνούσαν ζητώντας φανταστική παρηγοριά στους φίλους του Facebook,
αρμενίζοντας πάνω απ' τις κορφές των πόλεων,
με το νου τους στα σήματα.
Που ξεγύμνωσαν τον εγκέφαλο τους στα GPS κάτω απ' τους δορυφόρους
και είδαν πάμφωτους αγγέλους
της Wikipedia να κάνουν τυπογραφικές διορθώσεις στη συλλογική γνώση.
Που πέρασαν απ' όλα τα ίντερνετ-καφέ με απαστράπτοντα ακουστικά bluetooth,
βλέποντας παραισθήσεις με avatar σε χαμηλής ανάλυσης νησιά της Second Life,
ανάμεσα σε τύπους που έπαιζαν Warcraft.
Που τους πέταξαν έξω από ehatrooms με όνειρα, με ασύρματους εφιάλτες, με megapixels, με αλκοόλ,με YouTube, με το μάτι κάγκελο.
Που μισόγυμνοι αντάλλασσαν MSN,
καίγοντας τα λεφτά τους σε παρορμητικές αγορές στο eΒαy,
τρυπώνοντας στο Πνεύμα των Καιρών μέσα από τις συνάψεις του Twitter.
Που σέρνονταν εβδομήντα ώρες nonstop από το Pandora στο Amazon, στο iPod, στο Flickr,
με ξεφωνητά
και αρχέγονες κραυγές και μάτια απλανή, «συμμετέχοντας».

Ξεπριζωθείτε!
Ξεπριζωθείτε!
Ξεπριζωθείτε!

Είμαι μαζί σας στον ψυχαναγκασμό να τσεκάρω τα εισερχόμενα, τα newsfeeds και το Facebook
Ξεπριζωθείτε!
Είμαι μαζί σας να κόψουμε τον ομφάλιο λώρο των δεδομένων.
Ξεπριζωθείτε!
Είμαι μαζί σας για να αποσυνδεθούμε από την κυβερνόσφαιρα!
Ξεπριζωθείτε!
Είμαι μαζί σας για να κατεβάσουμε ταχύτητες και να γυρίσουμε στο παρόν.
Ξεπριζωθείτε!
Είμαι μαζί σας για να ξαναβρούμε το Ναό του Χρόνου.

"Yelp" των Tiffany Shlain & Ken Goldberg
βασισμένο στο "Howl" του Allen Ginsberg
www.connectedthefilm.com
Από το Έψιλον της Κυριακάτικης, 25/4/10.

goodmoron!

"Uh, to us, those goody-good people who worked shitty jobs for bum paychecks and took the subway to work every day, and worried about their bills, were dead. I mean they were suckers. They had no balls".

Henry Hill από τη ταινία Goodfellas.

Και για να μην έχουν να μου πουν οι ανόνυμους-ανόνυμους για τα εγγλέζικα, μεταφράζω:

"Κοίτα, για μας, όλοι αυτοί οι μαμόθρεφτοι μπούληδες που δουλεύουν συμβασιούχοι, πληρώνονται στη χάση και στη φέξη και παίρνουν κάθε μέρα συγκοινωνίες για να πάνε στη δουλειά τους και δεν έχουν στο τέλος του μήνα να πληρώσουν φώτα,νερά, τηλέφωνα είναι ψόφιοι. Μουρόχαβλοι, ρε παιδάκι μου, κορόιδα. Είναι άμπαλοι. (Update) Έχουν χάσει τη μπάλα και δεν έχουν αρχίδια."

Και πάλι, goodmoron everyone!

Βλάκες με πατέντα

Και έγραφε η Naomi Klein στο "The shock doctrine" το 2007:

"It was in 1997, when Rumsfeld was named chairman of the board of the biotech firm Gilead Sciences, that he would firmly establish himself as a proto disaster capitalist. The company had registered the patent of Tamiflu, a treatment of many kinds of influenza. If there was ever an outbreak of the highly contagious virus goverments would be forced to buy billions of dollars' worth of the treatment from Gilead Sciences.

The patenting of drugs and vaccines to treat public health emergencies remains a controversial subject. The U.S. has been epidemic-free for several decades, but when the polio outbreak was at its peak in the mid-fifities, the ethics of disease profiteering were hotly debated. [..] When Jonas Salk, a scientist at the University of Pittsburgh found it and developed the first polio vaccine in 1952, he did not patent the lifesaving treatment, "There is no patent", Salk told the broadcaster Edward R. Murrow: "Could you patent the sun?"

say it again, grandad

To be governed is to be watched over, inspected, spied on, directed, legislated, regimented, closed in, indoctrinated, preached at, controlled, assessed, evaluated, censored, commanded; all by creatures that have neither the right, nor wisdom, nor virtue. To be governed means that at every move, operation or transaction one is noted, registered, entered in a census, taxed, stamped, priced, assessed, patented, licensed, authorized, recommended, admonished, prevented, reformed, set right, corrected. Government means to be subjected to tribute, trained, ransomed, exploited, monopolised, extorted, pressured, mystified, robbed; all in the name of public utility and the general good. Then, at the first sign of resistance or complaint, one is repressed, fined, despised, vexed, pursued, hustled, beaten up, garrotted, imprisoned, shot, machine-gunned, judged, sentenced, deported, sacrificed, sold, betrayed, and to cap it all, ridiculed, mocked, outraged and dishonoured. That is government, that is its justice and its morality.

Pierre-Joseph Proudhon

από το βιβλίο "Demanding the impossible: a history of anarchism" του Peter Marshall

economists are not real scientists...

There are three men on a train. One of them is an economist and one of them is a logician and one of them is a mathematician.
And they have just crossed the border into Scotland (I don’t know why they are going to Scotland) and they see a brown cow standing in a field from the window of the train (and the cow is standing parallel to the train).
And the economist says, ‘Look, the cows in Scotland are brown.’
And the logician says, ‘No. There are cows in Scotland of which at least one is brown.’
And the mathematician says, ‘No. There is at least one cow in Scotland, of which one side appears to be brown.’
And this is funny because economists are not real scientists and because logicians think more clearly, but mathematicians are best.



Από το πολύ-πολύ αγαπημένο μου βιβλίο "The Curious Incident of the Dog in the Night-Time" του Mark Haddon.

"Τέτοια είναι η γυναίκα πίσω από το πέπλο της: η απουσία του πέους είναι αυτό που την καθιστά φαλλό, αντικείμενο της επιθυμίας. Αρκεί να υποβάλλετε αυτή την απουσία με ένα σαφέστερο τρόπο βάζοντάς τη να φορέσει ένα χαριτωμένο ψεύτικο πέος κάτω από ένα φαντεζί φόρεμα, και τότε εσείς, ή μάλλον εκείνη, θα διαπιστώσει πόσο δίκαιο έχω".

J. Lacan, 1966 από το βιβλιο "Λακάν" του Slavoj Zizek, εκδόσεις Πατάκη

O Ζακ Λακάν γεννήθηκε σαν σήμερα 13 Απριλίου 1901 στο Παρίσι.

ένας Αλέξης θα αλλάξει την Ιστορία της νέας Ελλάδας

"Τι έπαθε κι ο καημένος ο Αλαβάνος, ε; Που του είπε μέντιουμ από τη συνιστώσα του Μπανιά ότι ένας Αλέξης θα αλλάξει την Ιστορία της νέας Ελλάδας, κι αυτός νόμιζε πως είναι ο Τσίπρας. Τον καημένο! Πού να πάει το μυαλό του στο μακαρίτη τον Γρηγορόπουλο;"

Τζιμάκος στο Δούρειο Ήχο, 17-12-08

Τα μικρομάγαζα και τα αυτοκίνητα των νοικοκυραίων τα καίνε μπάτσοι κουκουλοφόροι- Τζιμάκος

"Οι εξεγερμένοι νέοι με τις μολότωφ, ακροατή μου, έχουνε στόχο τις τράπεζες, τα αστυνομικά τμήματα και τα πολυκαταστήματα. Τα μικρομάγαζα και τα αυτοκίνητα των νοικοκυραίων τα καίνε μπάτσοι κουκουλοφόροι για να μην έχει διαρροές η εκλογική πελατεία των αφεντικών τους. Παλιά μου τέχνη κόσκινο. Όπως ο Παπαδόπουλος έριχνε ζάχαρη στα ρεζερβουάρ των τζιπ στην παραμεθόριο, έτσι και ο Προκοπάκης ρίχνει μολότωφ στις περιουσίες των μικρομεσαίων για να τους τρομάξει και να τους πάρει με το μέρος του.
Έχω εμπειρία προσωπική. Όταν έβαλα το σφυροδρέπανο στη θέση του σταυρού στην ελληνική σημαία, ήρθαν να με συλλάβουν στο σπίτι μου τέσσερα άγρια φρικιά με μούσια και μαλλιά μέχρι τον κώλο. Μου έδειξαν αστυνομικές ταυτότητες και μετά από καιρό αναγνώρισα δύο από αυτούς να σπάνε βιτρίνες στην Πανεπιστημίου σε διαδήλωση.
Θα μου πεις τώρα ότι και οι μπάτσοι έχουνε δικαίωμα στην εξέγερση. Και θα συμφωνήσω κρατώντας τις επιφυλάξεις μου."

Από τη σημερινή εκπομπή του Τζίμη Πανούση

Η ζωή δεν μιμείται την τέχνη...

Ο ψαράς (σύγχρονες παραβολές ανωνύμου του Έλληνος)

Ήταν μια φορά ένας ψαράς που καθόταν σ' ένα λιμανάκι και ψάρευε με πετονιά. Περνάνε λοιπόν δυο οικονομολόγοι με μεταπτυχιακά στις ΗΠΑ και προσκυνητές του Milton Friedman και του πιάνουν τη κουβέντα.
"Τι έγινε μπάρμπα; Πώς πάει η ψαριά σήμερα;"
"Τα ίδια με χθες. Καλά πάει."
"Κι αφού πάει καλά, βρε μπάρμπα, γιατί δεν κάνεις κάτι να πάει καλύτερα;"
"Σαν τι να κάνω δηλαδή;" τους ρωτάει ο ψαράς
"Να πάρεις πιο σύγχρονο καλάμι και πιο φθηνά δολώματα να βγάλεις πιο πολλά ψάρια."
"Ε, και μετά;"
"Μετά θα πουλήσεις τα ψάρια, θα πιάσεις πιο πολλά λεφτά και θα πάρεις ένα φουσκωτό;"
"Ε, και μετά;" συνέχισε να ρωτάει ο ψαράς.
"Μετά θα μαζέψεις λεφτά να πάρεις μια βάρκα, δίχτυα και σύνεργα να βγεις να ψαρεύεις στα ανοιχτά."
"Ε, κι έπειτα;"
"Έπειτα θα πιάσεις ακόμα πιο πολλά λεφτά και θα αγοράσεις μια τράτα και θα πάρεις και βοηθό."
"Ε, κι έπειτα;"
"Ε, κι έπειτα! Έπειτα θα έχεις αυξήσει τόσο την παραγωγή που θα μπορείς να πάρεις υπαλλήλους να ψαρεύουν!"
"Ε, κι έπειτα;"
"Έπειτα, θα είσαι εσύ ο καπετάνιος και οι άλλοι υπάλληλοι και θα πιάνετε μεγάλες ψαριές"
"Ε, κι έπειτα;"
"Έπειτα, θα έχεις βγάλει τόσο χρήμα που θα προσλάβεις και καπετάνιο στην τράτα!"
"Ε, κι έπειτα;"
"Έπειτα μπάρμπα δε θα χρειάζεται να δουλεύεις και θα κάαααθεσαι!"
"Γιατί, τώρα τι κάνω;" τους αποκρίθηκε ο ψαράς και οι δύο οικονομολόγοι έπεσαν στη θάλασσα και έγιναν γοργόνες.
Και ζήσαμε εμείς καλά και ο ψαράς καλύτερα.

Ο πολιτισμός ευνοεί τον βλάκα- Διονύσης Χαριτόπουλος

Ο πολιτισμός ευνοεί τον βλάκα. Στην πρωτόγονη κατάσταση τα πράγματα ήταν ξεκαθαρισμένα. Αυτόν που αργούσε να καταλάβει γιατί τρέχουν οι άλλοι τον είχε αρπάξει η αρκούδα. Στην εποχή μας ο κάθε καθυστερημένος μπορεί να είναι κυβερνητικό στέλεχος ή αυτός που σε έχει ναρκωμένο στο χειρουργικό κρεβάτι. Οι τεχνικές και διοικητικές υποδομές που δημιουργήθηκαν με τη γιγάντωση των κοινωνιών άφησαν μεγάλα περιθώρια να καταλαμβάνουν υψηλές θέσεις στην κοινωνική κλίμακα και κάθε λογής σπουδαγμένοι φελλοί. Έτσι καλύπτεται μια πραγματική ανάγκη όχι μόνο γιατί οι έξυπνοι δεν επαρκούν ή δεν σπουδάζουν όλοι, αλλά και γιατί οι πιο ανεξάρτητοι από αυτούς προτιμούν να στρέφονται σε περισσότερες ελεύθερες και δημιουργικές ασχολίες από το να εγκλωβιστούν σε ένα στεγνό επαγγελματικό χώρο. Για ορισμένα ελεύθερα πνεύματα είναι προτιμότερο να ανοίξουν ένα μπαράκι σε κάποιο νησί παρά να κλειστούν με κουστούμια, τσάντα και γυαλί από το πρωί ως τη νύχτα στην πολυεθνική.

Διονύσης Χαριτόπουλος, Εγχειρίδιο Βλακείας, εκδόσεις Τόπος

"....πώς ξεφεύγει κανείς από την παρατεταμένη κόλαση των μαλακισμένων νεομικροαστών..."- Άρης Μαραγκόπουλος

"Κοίτα, κοίτα τώρα αυτούς εκεί πέρα, πώς ορμάνε ν' αρπάξουν την καρέκλα μην τυχόν και πάει και κάτσει κάποιος άλλος. Καθίκια. Κοίτα τους πώς απλώνονται σε διπλάσιες καρέκλες απ΄ όσες τους αναλογούν, πως καταπατάνε τον κοινό χώρο. Δεν υπάρχει κοινός χώρος γι' αυτούς, κανείς δε τους έμαθε για τον κοινό χώρο των πολιτών, ξέρουν μόνο να αρπάζουν, να κλέβουν, να κάνουν μικροκομπίνες. Κοίτα τις χρυσές τους αλυσιδίτσες, κοίτα τα παραφουσκωμένα τους παιδάκια, τις υστερικές γυναίκες τους, τις μανταμίτσες τις κόρες τους, και, πες μου ειλικρινά, πώς ξεφεύγει κανείς από την παρατεταμένη κόλαση των μαλακισμένων νεομικροαστών που βιάζονται να χτίσουν το διαμερισματάκι τους και να πούνε (σα φυλακισμένοι που μόλις γλίτωσαν τη θανατική ποινή) "θέε μου, πόσο καλά βολεύτηκα εδώ!"


Άρης Μαραγκόπουλος, Η μανία με την Άνοιξη, εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα

"Τους λογαριασμούς μου με το θεό τους έχω ξοφλήσει...." - Τζίμης Πανούσης

Εγώ ξέρω πολλά για τον καρκίνο λόγω δουλειάς. Δουλεύω στον Άγιο Σάββα, στην πτέρυγα με τα καρκινοπαθή παιδιά. Τους λογαριασμούς μου με το θεό τους έχω ξοφλήσει από έντεκα χρονών, αλλά τώρα, στα τριάντα εφτά μου, είμαι σίγουρη πως και να υπάρχει θεός, πρόκειται για μεγάλο μαλάκα, σαδιστή και ανώμαλο που ταλαιπωρεί αθώα παιδικά κορμάκια αφήνοντάς τα να λιώνουνε και να τελειώνουνε στα χέρια μου με φριχτούς πόνους. Δε μπορείς να καταλάβεις πώς αισθάνομαι όταν ένα κοριτσάκι εφτά χρονών μου σφίγγει το χέρι και μου λέει: "Δώρα, η μορφίνη δεν μου κάνει τίποτα, μόνο όταν με χαϊδεύεις στα μαλλιά ανακουφίζομαι."


Τζίμης Πανούσης- Μικροαστική καταστροφή, Εκδόσεις opera

Οι Έκνταλ γιορτάζουν- Μαλβίνα Κάραλη

Οι Έκνταλ γιορτάζουν

Σπίτι ακατάστατο. Εσύ το λες ζωισμένο. Βιβλία στο πάτωμα.Τα παιδιά στην τραπεζαρία. Με τους φίλους τους. Ο μικρός με το κορίτσι του. Για κοίτα. Γέλια-μια ξεχασμένη κατσαρόλα καίγεται.[...] Εν αταξία η τάξις. Πόσο καιρό είχα να το θυμηθώ;
Όμως το είχα πάντα κατά νου. Λίγο διευθετημένα τα πράγματα της ψυχής- και σπρώχνεις δίχως τύψεις τα ψίχουλα κάτω από το χαλί. Αύριο τα ψίχουλα. Σήμερα έχει ζωή. Σιγά μην κάτσεις να μαζέψεις. Έχει ζωή. Και δεν μπορείς να ξεκολλήσεις τα μάτια σου από πάνω της. Η απόλυτη τάξη είναι λένε επιθυμία θανάτου. Πολλή τάξη οι πεισιθάνατοι. Πολλά καλογυαλισμένα παρκέ οι απαρηγόρητοι.
Τη θυμάμαι να συγυρίζει μανιωδώς. Υστερικές γυναίκες λέει ο δόκτωρ Χάπινες. Αδικαίωτες, θυμοί πνιγμένοι μέσα σε αποστειρωμένες μπανιέρες. Αν μπορούσαν να βράσουν τα μωρά τους, θα τα έβραζαν με χαρά. Αποστειρωμένο μωρό, καμιά μυρωδιά. Σαν ζωή όπως όπως. Γυναίκες. Κάθε φορά που επιθυμούν να σπάσουν κάτι, το γυαλίζουν. Όσο πληθαίνει η έσω αταξία τα σπίτια των ανθρώπων νεκροτομεία. [...]

Μαλβίνα Κάραλη, "Σαββατογεννημένη", Εκδόσεις 01