θέλω να πάω στη συνέλευση και να απαγγείλω ένα ποίημα

Ο παπαγάλος

Σαν έμαθε τη λέξη καλησπέρα
ο παπαγάλος, είπε ξαφνικά:
«Είμαι σοφός, γνωρίζω ελληνικά.
Τι κάθομαι δω πέρα;»

Την πράσινη ζακέτα του φορεί
και στο συνέδριο των πουλιών πηγαίνει,
για να τους πει μια γνώμη φωτισμένη.
Παίρνει μια στάση λίγο σοβαρή,
ξεροβήχει, κοιτάζει λίγο πέρα,
και τους λέει: «καλησπέρα».

Ο λόγος του θαυμάστηκε πολύ.
Τι διαβασμένος, λένε, ο παπαγάλος!
Θα ’ναι σοφός αυτός πολύ μεγάλος,
αφού μπορεί και ανθρώπινα μιλεί.
Απ’ τις Ινδίες φερμένος, ποιος το ξέρει
πόσα βιβλία μαζί του να ’χει φέρει,
με τι σοφούς εμίλησε, και πόσα
να ξέρει στων γραμματικών τη γλώσσα!
«Κυρ παπαγάλε, θα ’χομε την τύχη
ν’ ακούσωμε τι λες και πάρα πέρα;»

Ο παπαγάλος βήχει, ξεροβήχει…
μα τι να πει; Ξανάπε: «καλησπέρα».

Ζαχαρίας Παπαντωνίου

VIII. Ναι

Ι.
Άνοιξη του 2011. Τα κείμενα που γράφτηκαν γι' αυτήν την ξεπέρασαν σε ομορφιά. Τι ήθελε και ήρθε; Καλύτερα ο χειμώνας. Να βρέχει, να μην έχει μια αχτίδα ήλιο, να λες αυτό φταίει που δεν είμαι καλά. Σα δε ντρέπεται η άνοιξη. Έρχεται πανέμορφη, μυρωδάτη, μεγαλοπρεπής να σου επιδειχτεί. Άσε μας κυρά μου. Ούτε που ρώτησες για να' ρθεις. Παίρνω το ποδήλατο και βγαίνω στους δρόμους. Αυτή τη συμπαιγνία της φύσης ενάντια στον άνθρωπο που δε θέλει καμιά μυρωδιά από ανθισμένους κήπους να τρυπώνει στα ρουθούνια του. Κανένα πολύχρωμο παρτέρι να εισβάλλει στο οπτικό του πεδίο. Κανένα ανοιξιάτικο αεράκι να τον χαϊδεύει. Αυτή τη συμπαιγνία γιατί κανείς δε την καταγγέλλει;
ΙΙ.
"Αυτή η άνοιξη καθόλου δε μ' αγγίζει"... τραγουδούσε ένας που μετά έγινε καρικατούρα. Ένας που μας αρέσει να τον κοροϊδεύουμε και να λέμε, για κοίτα πόσο ξεφτίλα έγινε. Αυτό είναι το χόμπι μας. Να λέμε για κοίτα τον πώς κατάντησε. Τον άκουγε βλέπεις ο κουκουές θείος μας από τα μεγάφωνα σε κάθε διαδήλωση. "Τα αγροτικά". Και εμείς είμαστε άλλου τύπου αριστεροί. Δε μας αρέσουν τα μεγάφωνα. Είναι πολύ εκκωφαντικά. Θέλουμε ήπιους τόνους. Τα πλακάτ. Είναι πολύ ξεπερασμένη και η κόκκινη και η μαύρη μπογιά. Εμείς βλέπουμε αποχρώσεις. Τα συνθήματα. Είναι ανυπόφορο να ενώνεις τη φωνή σου στην ίδια φράση με χιλιάδες άλλους. Εμείς θέλουμε να λέμε ο καθένας τη δική του φράση. Οι αφίσες. Είναι σπατάλη χαρτιού. Κι εμείς αγαπάμε τα δέντρα. Και εμάς ποιος μπορεί να μας κατηγορήσει που δεν θελήσαμε να γίνουμε ίδιοι με τους γέρους μας;
ΙΙΙ.
Και θα πιάσουμε ένα-ένα όσες δημόσιες περσόνες συμβολίζουν τους γέρους μας και θα τους κανιβαλίσουμε. Persona non grata. Πώς τον λένε; Στέφανο Ληναίο ξέρω'γω; Ποιος; Αυτός που κατέβηκε με το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές; Μίκη Θεοδωράκη; Ποιος; Αυτός που έγινε υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου με τη ΝΔ; Διονύση Σαββόπουλο; Ποιος; Αυτός που έβγαζε την Καλομοίρα από τις τούρτες και τόλμησε και είπε για τους μετανάστες σα φασίστας; Μελίνα Μερκούρη; Ποια; Αυτή που κατέβαινε με το ΠΑΣΟΚ; Κι έχουμε άδικο; Γιατί δεν αποκαθηλώσαμε το Βασίλη Διαμαντόπουλο; Γιατί όταν το '95 ήμαστε 18χρονα και το ΠΑΣΟΚ έκανε μαζικές συλλήψεις στα τότε γεγονότα του Πολυτεχνείου, εκείνος βγήκε στη τιβί να πει για το πανί του ράφτη, την ελληνική σημαία που έκαιγε τότε ένας σχεδόν συνομίληκός μας. Και του ασκήθηκε δίωξη για εγκωμιασμό αξιόποινων πράξεων.
ΙV.
Είμαστε μια γενιά μαμόθρεφτη. Γι' αυτό ο Κυνόδοντας θα είναι ταινία ορόσημο. Θα ακούμε μέχρι τα βαθιά γεράματα τη μάνα μας να μας λέει "στα' λεγα εγώ" και "πρόσεχε!". Θα ακούμε μέχρι τα βαθιά γεράματα την εκκωφαντική σιωπή και τα απεστραμμένα βλέμματα του πατέρα μας. Γι' αυτό ό,τι τους συμβολίζει θα γίνει κουρέλι. Θα το ξεσκίσουμε με τα ίδια μας τα χέρια. Αλλά η διαδικασία του απογαλακτισμού, που έχει φτάσει ως τα 30 και 40 μας, πού θα καταλήξει; Έχει παρατραβήξει αυτό το αστείο. Θα μας θυμούνται τα παιδιά μας σαν σε μια διαρκή υπόκωφη εφηβεία, σε μια διαρκή μανία ενηλικίωσης, χωρίς αποτέλεσμα.
V.
Είμαστε το παιδί του διευθυντή και του προϊστάμενου. Είμαστε όλοι ένας καθαρόαιμος οργανισμός. Αν είχαμε ανάμεσά μας τά παιδιά του εργάτη και του αγρότη θα ήταν παράταιρο. Μα τι λέω; Υπάρχουν εργάτες και αγρότες σήμερα; Σε λίγο θα μας περιγράψεις και φολκλορικά σκηνικά σαν αυτά που έδειχνε στην "εαρινή σύναξη των αγροφυλάκων". Οι σταφίδες είναι τούρκικες, τα αχλάδια ιταλικά και τα πορτοκάλια ισπανικά. Εδώ παράγουμε μόνο δάνεια.
VI.
Η αισθητική μας θα είναι ομοιόμορφη. Άκου να σου πω. Δε θα μου χαλάς τη μέρα με τη γκρίνια σου. Αν έχεις νεύρα, μέτρα προβατάκια, πάρε βαθιές ανάσες, κάνε σεξ. Δε θα μου λες όμως πράγματα που να με δυσαρεστούν. Θα μας αρέσουν τα ίδια ρούχα, τα ίδια μπιχλιμπίδια, τα ίδια αστεία, η ίδια εκφορά λόγου, τα ίδια κουρέματα, τα ίδια τραγούδια, οι ίδιες ταινίες, τα ίδια iPhone apps, τα ίδια καφέ, οι ίδιοι δρόμοι, τα ίδια avatar. Θα σκέφτεσαι όπως σκέφτομαι και θα σκέφτομαι όπως σκέφτεσαι. Κανείς δε θα ξεφύγει από τη μεγάλη του γένους σχολή. Μια μέρα θα φορέσουμε όλοι μαζί μαύρα ρούχα και θα σταθούμε άλαλοι έξω απ΄την κλειστή Βουλή. Κάποιοι θα ρίχνουν φάσκελα. Αυτό είναι εντός του καταστατικού. Θα γεράσουμε μαζί. Το ακούς; Διάβασε το καταστατικό. Είναι γραμμένο παντού. Με σύμβολα.
VII.
Δε γράφουμε για να κάνουμε φίλους, αλλά για να χάσουμε κι αυτούς που έχουμε. Κάπως έτσι δε το είχε πει ο ποιητής που μετά εμείς βέβαια κανιβαλίσαμε; Μα δεν καταλαβαίνω την ειρωνεία σου σήμερα. Έχουμε μαλώσει με κάθε τι το ελληνικό. Πού είναι το κακό; Τα μισά θυμίζουν την -ευρύτερη- οικογενειακή μέγγενη και το ευνουχιστικό σχολείο, και τα υπόλοιπα τους χρυσαυγίτες. Εμείς μπορεί να έχουμε κάνει δυο ταξίδια στο εξωτερικό, ή και κανένα, αλλά όμως είμαστε πιο ευρωπαίοι από τους ευρωπαίους. Για δες γύρω σου. Είναι δυνατόν να βάζεις στίχους του Ρίτσου στην κουβέντα; Πού ζεις;
VIII.
Δε ζεις. Δε μυρίζεις. Οι οθόνες δεν αναδύουν ούτε μισή φερομόνη. Πώς να σε ερωτευτώ; Δε ζεις. Δε σκέφτεσαι. Το "ανήκειν" σου κλαδεύει τα πιο δροσερά κλαδιά της σκέψης σου. Πώς να αφομοιωθώ; Δε ζεις. Δε θα εξελιχθείς. Θα μείνεις προσκολλημένος σε έναν απογαλακτισμό, που μάλιστα δε θα ολοκληρώσεις ποτέ, ως το τέλος της ζωής σου. Δε θα αφήσεις τίποτα πίσω σου. Θα ψάχνει το παιδί ένα έρεισμα για να σε θαυμάσει, μια λαβή να εξοργιστεί και δε θα βρίσκει τίποτα.
IV.
Πάμε στις πλατείες. Πάμε να καθήσουμε χωρίς συνθήματα, χωρίς μεγάφωνα, χωρίς αφίσες, χωρίς πλακάτ, χωρίς ινστρούχτορες, χωρίς κομματικές γραμμές, χωρίς μπογιές. Πάμε χωρίς το τραγούδι που λέει η πλατεία είναι γεμάτη. Το είχε γράψει ο φασίστας. Ούτε που το ξέρεις; Πάμε να καθήσουμε όλοι μαζί και να κοιτάμε. Αν θες μπορούμε και να κοιταζόμαστε. Είναι εξτρημ, το ξέρω. Δε θέλω να σε πιέσω. Πάμε να κουβεντιάσουμε ήσυχα και απλά. Χωρίς τον ξύλινο λόγο τους. Χωρίς την κομματική πειθαρχία. Χωρίς καμιά μαρξιστική ή άλλη θεωρία. Να βγούμε έξω.
V.
Πάμε. Μόνο να περάσει η άνοιξη. Μη λες ΠΑΜΕ. Είναι πασσέ. Πάμε. Να φέρω και τηλεόραση μαζί; Για να έχεις κάτι να γράφεις μωρέ στο twitter. Να φέρω;
VI
Φέρε ό,τι θες μόνο άφησε την ειρωνεία σπίτι σου. Να φέρω διλήμματα; Όχι, θα τα φέρω εγώ. Ώστε έχουμε δυο επιλογές. Να καθήσουμε στα σπίτια μας ή να βγούμε στις πλατείες. Να μείνουμε κλεισμένοι στα τέσσερα ντουβάρια μιμούμενοι τους μικροαστούς γονείς μας που ο αντίλαλος του κάθε βλέμματός τους θα μας συνοδεύει ως το τέλος.
VII.
Να φέρω αντιρρήσεις; Φέρε. Τα διλήμματα, από οποιονδήποτε και αν τίθενται, είναι εξαιρετικά αντιπαθητικά. By default. Είτε άκουσες παλιότερα το Τζώρτζ Μπους Jr να απευθύνει στον πλανήτη το δίλημμα "όποιος δεν είναι με το μέρος μας είναι εχθρός μας" σε μια προσπάθεια να εντείνει την τρομοϋστερία. Είτε άκουσες έπειτα φαιδρότητες τύπου "Καραμανλής ή χάος". Είτε τώρα ακούω εσένα. Θα τα φέρεις τελικά; Θα τα φέρω.
VIII.
Ναι. Τι ναι; Θέλεις κάπου να καταλήξεις; Όχι. Ανήκω βλέπεις στη γενιά μου. Δε θέλω να καταλήξω πουθενά. Μα πώς μπορείς να μιλας για γενιά; Είμαστε ο καθένας μόνος του. Με αυστηρά ίδια αισθητική ωστόσο. Die Wielle. Με έναν αρχηγό φάντασμα. Θα το ποστάρεις αυτό; Ναι. Πιστεύεις θα καταλάβει κανείς αυτό το παραλήρημα; Ναι. Το ξέρεις πως θα εκτεθείς; Ναι. Πώς θα δυσαρεστήσεις κάποιους; Ναι. Πώς θα σε ειρωνευτούν; Ναι. Πώς θα χάσεις; Ναι. Πως έχει καταργηθεί το α' πληθυντικό το ξέρεις; Ναι. Πως μας νοιάζει η μορφή περισσότερο από το περιεχόμενο, το γνωρίζεις; Ναι. Και θα πατήσεις publish post; Ναι. Μα γιατί; Ναι είπαμε. Όλα ναι.

επιδημία

Πριν από ενάμιση μήνα πέθανε ο Μανώλης Ρασούλης, πριν δυο βδομάδες περίπου ο Νίκος Παπάζογλου, πριν τέσσερις μέρες ο Λάκης Σάντας και σήμερα ο Θανάσης Βέγγος. Η χολέρα, η πανούκλα, η λέπρα και οι άλλες επιδημίες τουλάχιστον χτυπούσαν καλούς και κακούς αδιακρίτως. Η τελευταία επιδημία φαίνεται χτυπάει μόνο ωραίους ανθρώπους. Εγώ δεν κινδυνεύω. Για σένα φοβάμαι, καλέ μου άνθρωπε.

αστικά χόμπυ

Ανάμεσα στα πολλά χόμπυ των αστών, συγκαταλέγεται η επαναστικότητα στη νεαρή ηλικία κυρίως ανάμεσα στους άρρενες, η οποία παίρνει τη μορφή της φιλανθρωπίας σε μεγαλύτερες ηλικίες ανάμεσα σε γυναίκες.
Η μεσήλικη θηλυκή εκδοχή του νεαρού μωραϊτόπαιδα που επιτίθεται στους κυβερνητικούς είναι η κυρία που διοργανώνει φιλανθρωπικά γκαλά.
Ευτυχώς που πάντα θα υπάρχουμε άνεργοι, άποροι, αδικημένοι, και ανήμποροι για να εξασκούν τα χόμπυ τους όσοι δεν έχουν ιδέα τι πα' να πει να είσαι στο άλφα και στερητικό.

ΑΝΑΡΧΟΦΑΣΙΣΤΕΣ

Για το δικαίωμα στην απεργία αποφάσισαν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι.
Για το δικαίωμά τους στη ζωή αποφάσισαν οι ΑΝΑΡΧΟΦΑΣΙΣΤΕΣ.

barking at party dogs

Την επομένη του ναυαγίου βγήκαν οι φελλοί στην επιφάνεια. Γιατί έτσι είναι ο φυσικός νόμος. Ναυαγεί το πλοίο των εκλογών προσκρούοντας στο τεράστιο ποσοστό αποχής στις βουλευτικές εκλογές και βγαίνουν οι φελλοί -αναλυτές να το υποτιμήσουν: ήταν τυχαίο. Προσκρούει για δεύτερη φορά το πλεούμενο Democratic Replica με ιστορικό ποσοστό αποχής από τις ευρωεκλογές και βγαίνουν οι φελλοί-αναλυτές-party dogs να σαρκάσουν, να στηλιτεύσουν, να επικρίνουν, να καταγγείλουν αλλά σε σε καμία περίπτωση να κατανοήσουν το φαινόμενο της αποχής.

Στην ουσία σκασίλα τους αν ο μέσος έλληνας έχει αρχίσει να μη μασάει πως θα του πάρουν το δίπλωμα, το διαβατήριο και το μπόιλερ άμα δε πάει να ψηφίσει. Αυτό που έχει ξεσηκώσει τους φελλούς-αναλυτές-party dogs-μοιρολογίστρες είναι ότι οι προσπάθειές τους να αλιέυσουν κανένα ψηφαλάκι υπέρ του κόμματος πάνε συστηματικά πια χαμένες. Και ένω πριν τις εκλογές οι φελλοί-αναλυτές-party dogs-μοιρολογίστρες-δηθεντερικοί διάγουν μια παρατεταμένη περίοδο αυτόκλητου προεκλογικού μάρκετιγκ από τα τσάμπα κανάλια των μπλόγκζ, τελικά το πολυπληθές αναγνωστικό τους κοινό τους την κάνει: δεν ψηφίζει το κόμμα τους.

Γι' αυτό, επειδή σνομπάραμε τα πάρτις γενικά, τα kommatoskyla θα γαυγίζουν για τις επόμενες μέρες πως είμαστε αμερικανάκια, απολιτίκ, ωχαδελφιστές κουλουπού-κουλουπού. Θα θυμηθούν ως και τον Ρήγα Βελενστινλή και τη Μαντώ Μαυρογένους στην προσπάθειά τους να μας υπενθυμίσουν πως για το δικαίωμα του εκλέγειν ανίκανους λωποδύτες έχει χυθεί αίμα.

Όμως, σκυλιά είναι τι να καταλάβουν από τη βαθιά αποστροφή των πολιτών στη ρέπλικα δημοκρατίας. Τι να καταλάβουν και τα εκλογολάγνα party-dogs από τη διαφύλαξη της αξιοπρέπειας με την αποχή από το στημένο κόλπο της οικονομικής ολιγαρχίας. Τι να καταλάβουν και οι φελλοί από το προσωπικό κόστος του καθενός να μην ανήκει στο μαντρί, να μην τρώει τη φόλα, να μη γλείφει το κόκκαλο του κάθε πρόεδρα, να μη τρέφει πια αυταπάτες πως μέσα από τις εκλογές κάτι θα αλλάξει. Στις επόμενες εκλογές θα βγάλει η μισθωτή θείτσα το σπρέυ και θα γράψει με μεγάλα γράμματα στον τοίχο του εκλογικού κέντρου: ΑΝ ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΑΛΛΑΖΑΝ ΚΑΤΙ ΘΑ ΗΤΑΝ ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ, ενώ ο παππούς θα μοιράζει flyers για το πάρτυ στην κατάληψη συνταξιούχων. Άλλο πάρτυ, party dogs.

"Τέτοια είναι η γυναίκα πίσω από το πέπλο της: η απουσία του πέους είναι αυτό που την καθιστά φαλλό, αντικείμενο της επιθυμίας. Αρκεί να υποβάλλετε αυτή την απουσία με ένα σαφέστερο τρόπο βάζοντάς τη να φορέσει ένα χαριτωμένο ψεύτικο πέος κάτω από ένα φαντεζί φόρεμα, και τότε εσείς, ή μάλλον εκείνη, θα διαπιστώσει πόσο δίκαιο έχω".

J. Lacan, 1966 από το βιβλιο "Λακάν" του Slavoj Zizek, εκδόσεις Πατάκη

O Ζακ Λακάν γεννήθηκε σαν σήμερα 13 Απριλίου 1901 στο Παρίσι.

ποίηση και επικαιρότητα γένους θηλυκού

Χθες, κοιτούσα την οθόνη σαν το κοριτσάκι με τα σπίρτα, το παραμύθι του Άντερσεν. Δηλαδή λυπημένη σαν ορφανή. Σαν ξαφνικά να με εγκατέλειψε ό,τι με γαλούχησε: ένα κάποιο ενδιαφέρον για τη γνώση, την πολιτική, τη λογοτεχνία και την ποίηση και προπάντων την ουσιαστική επικοινωνία. (Ας αφήσουμε τις μικρότητες στην άκρη. Ούτε εγώ καμώνομαι την πολύξευρη, ούτε εσύ μειδιάς ειρωνικά για αυτό που σου λέω πως με γαλούχησε).



Η οθόνη ήταν όπως το πλουσιόσπιτο με τον χριστουγεννιάτικο διάκοσμο, τα λαχταριστά εδέσματα, την θαλπωρή και την καλοπέραση. Στην οθόνη έβλεπα να σερβίρονται το ένα μετά το άλλο ζεστά-ζεστά τα νέα της επικαιρότητας και τα ενδιαφέροντα άρθρα αλλά και να αναπτύσσονται συναρπαστικές συζητήσεις μεταξύ των θαμώνων του εκλεκτού καφενέ του buzz.Και εγώ, είπαμε, σαν το κοριτσάκι με τα σπίρτα, ξεροστάλλιαζα απ' έξω, μόνη μου δηλαδή στερημένη από την επικοινωνία.

Αφού δεν είμαι πια κοριτσάκι. Αλλά έχω ένα κοριτσάκι. Αφού η επείγουσα ανάγκη δεν είναι να γαλουχούμαι. Αλλά να γαλουχώ. Αφού αν αποφάσιζα να κοινωνήσω τα άλλα ενδιαφέροντά μου και να επικοινωνήσω και με άλλους ενδιαφέροντες ανθρώπους, θα ήμουν μες στην οθόνη και όχι απέξω. Αλλά θα έμενε απέξω να με κοιτά λυπημένο το πραγματικό κοριτσάκι, περιμένοντας την αγκαλιά, τη φροντίδα, τη γαλουχία, τη διαπαιδαγώγηση.

Σήμερα όμως, αφού τάισα, άλλαξα και κοίμισα το μωρό μου (αυτά που σε κανένα καφενέ δεν επιτρέπεται να κουβεντιάζονται) και ενώ έκανα κάποια φροντίδα ομορφιάς στον εαυτό μου (αυτά και αν είναι απαγορευμένες όψεις της ζωής, της ζωής της ραμμένης στα μέτρα του άνδρα), άκουγα Γ' πρόγραμμα.

Οπότε, το σπίρτο άναψε. Γίνονται τελικά θαύματα. Η μέρα μπορεί να γεμίσει με απαγγελίες Ελλήνων και ξένων ποιητών,να θυμηθείς πως υπάρχουν μεγάλοι ποιητές εν ζωή, πως υπάρχει ζωή πέρα από τη ζωή εν τάφω που με κάθε κόστος θέλουν να σου επιβάλλουν, και από τους ζωντανούς ποιητές να ακούς ζωντανά έναν απ' αυτούς. Ο Τίτος Πατρίκιος να συνομιλεί στο ραδιόφωνο και στο τέλος να διαβάζει ο ίδιος τα "Ρόδα αειθαλή" με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης. Για μια στιγμή βλέπεις τη μορφή που επιθύμησες: τον εαυτό σου και την μητέρα που έγινες και το κοριτσάκι που διάλεξες να ήσουν. Και μ' αυτή τη μορφή, να θέλεις να ζήσεις το παραμύθι σου.

Αύριο, θα μπορείς να επικρίνεις τις παγκόσμιες ημέρες ως αμερικανιές. Σήμερα είναι η μέρα της. Και θα' ταν ασέβεια.

παίζουμε κρεμάλα;

Για αποπλάνηση ανηλίκου κατ' εξακολούθηση και κατοχή υλικού παιδικής πορνογραφίας κατηγορείται 42χρονος οικογενειάρχης, ο οποίος συνελήφθη από αστυνομικούς του τμήματος ασφαλείας Αχαρνών.

Σύμφωνα με την αστυνομία, ο 42χρονος την Κυριακή παρέσυρε ένα κοριτσάκι 8 ετών, κόρη φιλικής οικογένειας στο σπίτι του για να παίξει δήθεν με τα δικά του ανήλικα παιδιά, τα οποία όμως απουσίαζαν.

Εκεί ο 42χρονος ασέλγησε κατ' επανάληψη πάνω στο κοριτσάκι, ενώ και στο παρελθόν είχε κάνει το ίδιο σε βάρος της. Σύμφωνα με όσα ανακοινώθηκαν από την Αστυνομία, για να πετύχει το σκοπό του έδειχνε στην ανήλικη φωτογραφίες και βίντεο παιδικής πορνογραφίας που είχε στο κινητό τηλέφωνό του.

Οι αστυνομικοί σε έρευνα που έκαναν παρουσία εισαγγελέα στο σπίτι του συλληφθέντος κατέσχεσαν δύο ηλεκτρονικούς υπολογιστές που εκτιμάται ότι περιέχουν υλικό παιδικής πορνογραφίας και το κινητό τηλέφωνο, τα οποία μεταφέρθηκαν στα εργαστήρια της Εγκληματολογικής Υπηρεσίας για εξέταση. Ο 42χρονος θα οδηγηθεί στην κρεμάλα.

Προλετάριοι όλων των χωριών ενωθείτε!

Οι προλετάριοι δεν έχουν τίποτα να χάσουν παρά μόνο τις αλυσίδες τους. Έχουν, όμως, να κερδίσουν έναν ολόκληρο κόσμο. Προλετάριοι όλων των χωριών ενωθείτε!

Θα φτύσω στους τάφους σας

"Μεγάλο κύκλωμα παιδόφιλων που διακινούσε σκληρό υλικό παιδικής πορνογραφίας στο διαδίκτυο, εξαρθρώθηκε από τις υπηρεσίες δίωξης ηλεκτρονικού εγκλήματος, Αττικής και Θεσσαλονίκης, σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας μετά από επιχείρηση που διήρκεσε περίπου τρεις μήνες.

Από την αστυνομία σχηματίστηκε δικογραφία εις βάρος 24 Ελλήνων, από τους οποίους οι 11 συνελήφθησαν, στο πλαίσιο του αυτοφώρου και οδηγήθηκαν στον εισαγγελέα. Για τους υπόλοιπους 13 σχηματίστηκαν δικογραφίες οι οποίες υποβλήθηκαν στις κατά τόπους εισαγγελίες.

Μεταξύ των συλληφθέντων είναι και ένας αρχιμανδρίτης 44 ετών, που ιερουργεί σε πόλη της Πελοποννήσου και ο οποίος συνελήφθη στην Αττική."

Θα φτύσω στους τάφους σας. Το υπόσχομαι.

Επιδιορθώσεις Στίχων, "Για τη γιορτή της μητέρας"

Σήμερα είναι η Γιορτή της Μητέρας που είναι αγία (αφού μας γέννησε δε πά' να' χε παει με όλη τη Λάρισα; Σιγά τη μεγαλούπολη!) και γι' αυτό το έθνος των μαμόθρεφτων έχει αργία (αφού αργούν να καταλάβουν πως το Πολυτεχνείο πέθανε, μας τελείωσε, πάπαλα, κι άλλο νά' τανε, αγώνας σε λόγου μας κλπ).
Εμείς όμως οι μοδίστρες, που δεν είμαστε αργόσχολες ,απεργούμε από τους εορτασμούς. Συνεχίζουμε να δουλεύουμε. Τους δουλεύουμε δηλαδή. Γιατί κανένα δούλεμα δεν είναι ντροπή.


Η γιορτή της μητέρας- Άγριος Δημήτριος ο Καβαλάρης του Δούρειου Ήχου

Μικροαστοί, θα ψηφίσουν τα παιδιά σας
θα ψηφίσουν Αλαβάνους
ΣΥΡΙΖΑ, ΣΥΡΙΖΑ θα γίνουν.

Θα βραχυκυκλώσω το φερμουάρ
το φερμουάρ του Τσίπραστείου
να πάθει εγκεφαλικό
επεισόδιο η μπλογκοσφαιρούλα μου,
η ασφαιρούλα μου.
Ουάααα!
Θα ρίξω LSD
στο κόμμα του Αλαβάνου
μπας και τη βρούνε επιτέλους
τα ξενέρωτα αποκόμματα.
Ουάααα!

Μικροαστοί, θα ψηφίσουν τα παιδιά σας
θα ψηφίσουνε τον Αλέξη
ΣΥΡΙΖΑ, ΣΥΡΙΖΑ θα γίνουν .

Αφιερωμένο σε όλα τα παιδιά των νοικοκυραίων που κάνουν την επανάστασή τους ψηφίζοντας ΣΥΡΙΖΑ!

Σαν σήμερα.

Ελληνικής καταγωγής ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ

"Σε μία απροσδόκητη και αποκαλυπτική συνέντευξη προέβη η Madelyn Lee Payne Dunham, γιαγιά του νέου Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, Μπαράκ Ομπάμα, λίγες μέρες πριν το θάνατό της στις 2 Νοεμβρίου 2008.
Η αποκλειστική συνέντευξη που παραχώρησε η 86χρονη γιαγιά του 44ου προέδρου των ΗΠΑ θα δημοσιευτεί στο αυριανό φύλλο της Pacific Business News, τοπικής εφημερίδας της Χαβάης που αποτέλεσε την τελευταία κατοικία της γιαγιάς του Προέδρου.
Όπως όμως αναφέρουν ανεπιβεβαίωτες δημοσιογραφικές πηγές, οι συντάκτες της οικονομικής εφημερίδας απέφυγαν τη δημοσίευση της συνέντευξης πριν από τις εκλογές γιατί, όπως ισχυρίζονται, πιθανόν να επηρέαζε το εκλογικό αποτέλεσμα και το κλίμα εμπιστοσύνης του αμερικανικού λαού στο πρόσωπο του νέου ηγέτη.
Η χειμαρρώδης Madelyn Payne μίλησε με τόλμη για τον πολιτικό αντίπαλο του Ομπάμα και έφερε στο φως αποκαλύψεις σχετικά με την οικογένεια και την ανατροφή του εγγονού της. Μία από τις "καυτές" αποκαλύψεις σχετικά με το παρελθόν του Ομπάμα, που αναμένεται να συζητηθεί, είναι η αυτοκτονία της προγιαγιάς του, μητέρας του συζύγου της Madelyn, Stanley Dunham. Η γιαγιά του νέου Προέδρου μάλιστα θεωρεί πως το μεσογειακό ταμπεραμέντο της Ελληνοαμερικανίδας προγιαγιάς του την οδήγησε στην "'άτυχη αυτή πράξη" και συνεχίζει λέγοντας "η ελληνολατρεία του Ομπάμα αλλά και η φλογερή ιδιοσυγκρασία του είμαι σίγουρη πως θα παίξουν μεγάλο ρόλο στις επιλογές του, εάν εκλεγεί Πρόεδρος".






Μετάφραση από Mirror.

νοικοκυραίοι του google και του youtube, why don't you go fuck yourselves?

"Ο νεοσυντηρητισμός και η περιρρέουσα βλακεία" , όπως λέει και ο Τζιπακος (sic) στη συχνότητα του ραδιομεγαρου City 99.5 (για πότε έγινα παπαγαλάκι και μ' αρέσει κιόλας) χτυπάει ανελέητα και τις πλατφόρμες ελεύθερης -πλην εικονικής- έκφρασης και επικοινωνίας. Τη google και το youtube- μεγάλη η χάρη τους.

Το πιο πρόσφατο κρούσμα αφορά στην προσπάθεια της Λουκίας Ρικάκη να συλλέξει σεναριακο υλικό από το διαδίκτυο και κυρίως τα blogz για την καινούργια της ταινία με θέμα την...ομορφιά . Πολύ όμορφοι εγκέφαλοι, εννοούν να μας θυμίζουν πως το είδος του καταδότη δεν θα εκλείψει ποτέ! Κουραδοκουκουλοφοροι νοικοκυραίοι του διαδικτύου έκριναν το περιεχόμενο του blog όπου συλλέγονται οι διάφορες ιστορίες ως απαράδεκτο και κλικαρωντας το σχετικό link έθεσαν το μπλογκ σε καραντίνα για να μη μολύνει με το overdose ομορφιάς τον fucked up κοσμο που μόχθησαν να κατασκευάσουν.

Παλιότερα είχα μείνει πάλι με το στόμα ανοιχτό - το ανίκητο της βλακείας και η πανδημία της συντήρησης εξακολουθεί βλακωδώς να με εκπλήσσει- όταν πληροφορήθηκα ότι το δοσίλογο dna των κουκουλοφόρων δεν έχει πάει χαμένο. Τα εγγόνια τους είναι εδώ και κάνουν flag τα video clip που προσκρούουν στα μικροφαλλικα ηθικά και αισθητικά τους αντανακλαστικά.

Αν δε μπορείς να δημιουργήσεις, καταδωσε! Report, flag. You know?

Σκασμός λοιπόν! Μιλάει ο Υπουργός!

Ακόμα περισσότεροι ανώνυμοι κακομοίρηδες δικτυογράφοι μπουζουριάστηκαν γιατί σαν (πολιτικά) ζώα βγάζανε στη φόρα τα άπλυτα του πολιτικού συστήματος. Βόδια!

Από το 2003, 64 ντουγάνια έχουν βρεθεί πίσω από τα κάγκελα γιατί είχαν και άποψη οι κοντές γελοίες και τις δημοσίευαν, λέει το University of Washington.

Το 2007 τριπλασιάστηκε ο αριθμός των πολιτικοποιημένων ψωριάρηδων που φόρεσαν τα βραχιολάκια των μπάτσων.

Τα περισσότερα δεσίματα έγιναν στη δημοκρατική Κίνα, την εξωτική Αίγυπτο και το μαγευτικό Ιράν.

Οι πολίτες του κώλου βρέθηκαν στη στενή για διάφορους λόγους, όπως λέει και το World Information Access που όλα τα ξέρει.

Βασικά τα ζώα τσαμπουνούσανε διάφορες παπαριές για διαφθορά στις κυβερνήσεις, κατα...κάτι των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και άλλες παπαρίλες. Και κάνανε και κριτική τα παιδοβούβαλα κάτα της δημόσιας πολιτικής και το παίξανε και ανακριτές σε πολιτικούς!!!!

Το λέει και το χαρτί πως όσο αυξάνονται τα θύματα με τα φο-μπιζου στους καρπούς, τόσο φαίνεται πως είναι και άλλα πολλά ζώα πολιτικά που θα χρειαστούν βραχιολάκια για να βγάλουν το σκασμό. Όσο μεγαλύτερο μπουρδέλο είναι μια χώρα, τόσο πιο πολλά ζώα γκαρίζουν και τόσο πιο πολλούς είναι έτοιμη η στενή να υποδεχτεί.

Το χαρτί λέει και το άλλο. Πως 15 μηνάκια στη ψειρού θα τα φάει ο κάθε ψωνισμένος ανώνυμος που του περισσεύει η άποψη και δε τη βάζει καλύτερα στον ανώνυμο πισινό του. Αλλά μέχρι και 8 χρονάκια μπορεί να του στοιχίσει η μαλακία στον εγκέφαλο να δημοσιεύει τις αρλούμπες του ενάντια στο κράτος που τον τρέφει.

Βέβαια δε τα μαθαίνουμε και όλα τα καλόπαιδα που τα συνέλαβε και ο μπάτσος εκτός από τη σάλπιγγα της μάνας τους. Γι' αυτό τα νούμερα δεν είναι και σίγουρα. Σίγουρα όμως πρόκειται για νούμερα.

Λέει πιχί η Committee to Protect Bloggers πως χώσανε 344 σχιστομάτες στην μπουρού στη Μπούρμα γιατί δε τους έφταναν τα χάλια τους είχαν ήθελαν και να γίνουν και γνωστά τα χάλια τους στον κόσμο.

Αλλά καλά κάνουν 30 κράτη και έχουν κόψει τα πολλά-πολλά στη μπλέμπα. Η Κίνα ας πούμε κάτι μπλογκζ για διαμαρτυρίες και αηδίες τα κόβει από την αρχή μαχαίρι.

Αλλά δεν είναι μόνο η Μέση Ανατολή και η Ανατολική Ασία που έκοψε το βήχα στα ζαβά. Και στη Γαλλία, την Μεγάλη Βρετανία -βοήθειά μας- τον Κανάδα και τις ΗΠΑ-ξείπα τα ίδια κάνουν. Παγκόσμιο πούτσισμα.

Η πασιέντζα πάντως πρόβλεψε πως μέσα στο 2008 θα έχουμε ακόμα περισσότερα μπουζουριάσματα γιατί αυξάνονται και τα ζώα που τα γυρεύει ο οργανισμός τους. Λογικό. Πάντως η Κίνα, το Πακιστάν, το Ιράν και οι ΗΠΑ-ξείπα το λένε καθαρά: ΣΚΑΣΜΟΣ ΛΟΙΠΟΝ! ΜΙΛΑΕΙ Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ!

Ούτε ο Πινοσέτ δεν τόλμησε να μιλήσει απροκάλυπτα για σοκ

«Χρειάζεται ένα σοκ και αυτό δεν μπορεί να είναι άλλο από την αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος, ώστε να σπάσει το κρατικό μονοπώλιο και να μπορεί στην Ελλάδα να λειτουργήσει ελεύθερα και το μη κρατικό, μη κερδοσκοπικό ΑΕΙ».

Τάδε έφη ο Έλληνας Υπουργός Παιδείας Ευρυπίδης Στυλιανίδης στη διάρκεια δείπνου προς τιμήν του προέδρου του αμερικανικού πανεπιστημίου Yale.

Στην Ελλάδα δε ξέρω τι υπερισχύει τελικά: ο κυνισμός ή η ανοησία των πολιτικών; Τους ξεφεύγουν και τα λένε ή μας περνάνε για χαϊβάνια;

Και ενώ ο δυτικός κόσμος μαθαίνει αυτό τον καιρό για τη βαρβαρότητα του "δόγματος του σοκ" ο Υπουργός Παιδείας δε διστάζει να κάνει χρήση ενός τόσο φορτισμένου όρου, που χρησιμοποιήθηκε στη χούντα του Πινοσέτ, της Βραζιλίας, της Αργεντινής, της Ουρουγουάης και της Ινδονησίας.

Πρόσφατα η Ναόμι Κλάιν (Naomi Klein), δημοσιογράφος, ακτιβίστρια και συγγραφέας, κυκλοφόρησε το "Δόγμα του σοκ"*, το τελευταίο της βιβλίο που αποκαλύπτει και αναλύει πώς η εφαρμογή του συγκεκριμένου δόγματος εξυπηρέτησε την άνοδο δικτατοριών στην εξουσία αλλά και παράλληλα την εφαρμογή του νεοφιλελεύθερου οικονομικού μοντέλου και ακραίων μεταρρυθμίσεων (με τεράστιο κοινωνικό κόστος).

Εμπνευστής του "δόγματος του σοκ" είναι ο Milton Friedman, Καθηγητής στο Chicago School of Economics και γκουρού του νεοφιλελευθερισμού. Ο νεοφιλελευθερισμός, που η κυβέρνηση της ΝΔ ακολουθεί πιστά, σημαίνει τρία πράγματα : αποκρατικοποιήσεις και ιδιωτικοποιήσεις, πλήρης απουσία κρατικού παρεμβατισμού στην "ελεύθερη" (aka ζούγκλα) αγορά και μείωση στο ελάχιστο των κοινωνικών παροχών.

Το "δόγμα του σοκ" αναφέρεται στην εκμετάλλευση των κάθε είδους καταστροφών (φυσικών ή τεχνητών) και το χάος που προκαλούν στην κοινή γνώμη και τον λαό ώστε να επιβληθούν ακραία νεοφιλελεύθερα μέτρα, δηλαδή σκληρός καπιταλισμός. Είναι ο λεγόμενος "καπιταλισμός των καταστροφών", σύμφωνα με τη συγγραφέα.

Ένα χαρακτηριστικό ιστορικό παράδειγμα εφαρμογής του δόγματος του σοκ αποτελεί η δικτατορία του Πινοσέτ στη Χιλή (11 Σεπτέμβρη 1973). Πριν από την επιβολή της χούντας, μια ολόκληρη γενιά νέων οικονομολόγων επιλέχθηκαν από τις ΗΠΑ και με αμερικάνικες υποτροφίες εκπαιδεύτηκαν δωρεάν στο άνδρο του θεωρητικού νεοφιλευθερισμού στο Chicago School. Στη χώρα τους είναι γνωστοί ως Chicago Boys. Μια γενιά δηλαδή "γενίτσαρων" του νεοφιλευθερισμού και βέβαια ορκισμένοι πολέμιοι του σοσιαλισμού και του Αλιέντε περίμεναν την ευκαιρία τους ώστε να εφαρμόσουν τις οικονομικές θεωρίες του Friedman. Η ευκαιρία δόθηκε , ή μάλλον δημιουργήθηκε, με τη δικτατορία Πινοσέτ όπου ο χιλιανός λαός δέχτηκε αλλεπάλληλα σοκ προκειμένου να εφαρμοστεί ο ακραίος καπιταλισμός του Φρήντμαν και της Σχολής του. Τα υπόλοιπα για τη χούντα Πινοσέτ είναι περίπου γνωστά. Ανάλογες τακτικές ακολουθήθηκαν και σε άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής (Βραζιλία, Ουρουγουάη, Αργεντινή).

Προκαλεί εντύπωση πως ακόμα και ο ίδιος ο Friedman απέφευγε να μιλήσει δημόσια για το δόγμα του σοκ, ενώ ο ίδιος το επινόησε, καθώς γνώριζε την αγριότητα και το κοινωνικό κόστος που συνεπάγεται η εφαρμογή του. Ακόμα και ο Πινοσέτ είχε τη σύνεση να μην κάνει χρήση του όρου για να μην εγείρει το λαϊκό αίσθημα.

Σήμερα που ο κόσμος καλείται να μάθει ή ήδη πια γνωρίζει τι σημαίνει θεωρητικά, ιστορικά και πολιτικά το δόγμα του σοκ, ο Έλληνας Υπουργός Παιδείας ευρισκόμενος στο πλέον κατάλληλο περιβάλλον (αμερικάνικο πανεπιστήμιο Yale), δε δίστασε να κάνει λόγο για την ανάγκη σοκ στο ελληνικό πανεπιστήμιο προκειμένου να πάρει σάρκα και οστά η πολυπόθητη για τη ΝΔ νεοφιλελεύθερη μεταρρύθμιση.

Δίκαια επομένως ο Αλέκος Αλαβάνος, με την ευρυμάθεια και την πολιτική σοφία του, χαρακτήρισε το Στυλιανίδη ακροδεξιό. Επειδή η αναφορά Στυλιανίδη σε "σοκ" παραείναι σοβαρή και επικίνδυνη σε μια περίοδο επεισοδίων βίας στα ΑΕΙ θα περίμενα σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος να αντιδράσει.



Ένα φιλμάκι της Ναόμι Κλάιν σχετικά με το δόγμα του σοκ και τoν καπιταλισμό των καταστροφών.

*Το βιβλίο της θα κυκλοφορήσει και στα ελληνικά από τις εκδόσεις Λιβάνη, σύμφωνα με το επίσημο website της.

Ρομπέν των Αγορών

Ο μπαρμπΑρίστος το είχε πει πρώτος. "Σ' αυτή την πόλη έχει χαθεί προ πολλού η γαλήνη του πρωινού". Και το είπε με τέτοιο τρόπο σαν αυτή να ήταν ένα σπάνιο πουλί και το είδος του να εξαφανίστηκε. To είπε στον κύριο Μενέλαο που παίζανε μαζί πρέφα στο ΚΑΠΗ. Αλλά ο κύριος Μενέλαος, θέλεις επειδή έχασε στην παρτίδα, θέλεις γιατί έτσι ήταν πάντα ο χαρακτήρας του, θέλεις από τη βαρηκοΐα, θέλεις γιατί καθυστερούσε πάλι να μπει η σύνταξη στο βιβλιάριο, θέλεις γιατί κυκλοφορεί με 3 ευρώ δυο μέρες τώρα και με τα φασολάκια πάει η φέτα αλλά πού λεφτά, είχε πάλι τα νεύρα του και φώναζε.

Οι αλήτες στο πανεπιστήμιο του έφταιγαν σήμερα. Οι κουκουλοφόροι, οι αναρχικοί που δεν υπάρχει αστυνομία για να τους μαζέψει, αλλά δε φταίει κανείς, οι γονείς τους φταίνε που έχουν τέτοιους ρεμπεσκιέδες μέσα στο σπίτι και τους ταΐζουν αντί να τους βρουν καμιά δουλειά να γίνουν άνθρωποι οι απάτριδες, οι άθεοι που οι ίδιοι είναι που καίνε τη σημαία, σα δε ντρέπονται, και καταστρέφουν τη δημόσια περιουσία μέσα στα πανεπιστήμια, αντί να τους ρίξουν οι καθηγητές μια αποβολή δια παντός, όπως έκαναν στις εποχές του που δε σήκωναν τέτοια νταηλίκια, ούτε μήνυση δεν τους έκανε ο πρύτανης, αλλά έτσι δε πρόκειται να αλλάξουν και ντροπή σε όλους που ανεχόμαστε αυτά τα χάλια.

Ο μπαρμπΑρίστος, θέλεις γιατί κι αυτός δεν είχε πιο πολλά από πέντε ευρώ στο πορτοφόλι, γιατί το γιασεμί στο πέτο του δεν είχε πια μυρωδιά, γιατί ακόμα και σήμερα του λείπει το άτιμο το τσιγαράκι όταν δει κανένα περαστικό να καπνίζει, σκούντηξε τον κύριο Μενέλαο. Άντε να πάνε μια βόλτα μέχρι τη λαϊκή και να αφήσουν τώρα ήσυχα τα παιδιά, γιατί παιδιά είναι και θα μεγαλώσουν, θα βάλουν μόνα τους μυαλό, και αυτοί μικροί όταν ήταν δεν κάνανε και λίγα εδώ που τα λέμε, άλλο που τότε ήταν αυστηρά τα πράγματα και ο δάσκαλος με τη βέργα και την ξυριστική μηχανή επέβαλε το δικό του, αλλά μήπως καλύτερα ήταν έτσι; Άντε να πάνε μια βόλτα μέχρι τη λαϊκή και όλο και κάποιος έμπορας θα τους κάνει σκόντο πάλι.

Σηκώθηκε απρόθυμα ο κυρ Μενέλαος και πλάι- πλάι με τον μπαρμπΑρίστο κατηφορίσανε προς την Καλλιδρομίου. Μουρμούριζε ο ένας για την ακρίβεια, κουνούσε κι o άλλος το κεφάλι αμίλητος. Αγόρασαν τελικά δυο- τρία λαχανικά και έκαναν να γυρίσουν στα σπίτια τους. Ώσπου είδαν ένα μπουλούκι συνταξιούχους γύρω από κάτι νεαρούς ύποπτους. Πορτοφολάδες! Πιάστε τους! σκέφτηκε ο κυρ-Μενέλαος και επιτάχυνε όσο μπορούσε το βήμα κραδαίνοντας πιο δυνατά τη μαγκούρα του που θα χρησίμευε διπλά αν έκαναν πως το σκάνε οι αλήτες. Μα τι να συμβαίνει, αναρωτήθηκε και ο μπαρμπΑρίστος και πήρε αγκαζέ τον φίλο του προχωρώντας προς το μπουλούκι.

Κάτι νεαροί παράξενοι μοίραζαν δωρεάν τρόφιμα σε σακούλες του σούπερ μάρκετ. Του Ερυθρού Σταυρού δε φαίνονταν να είναι. Οι συνταξιούχοι τους επευφημούσαν μπράβο ρε παιδιά, καλά τους κάνατε, μόνο έτσι καταλαβαινουν! Άπλωσε και ο μπαρπΑρίστος το χέρι να πάρει τι του έδινε μια κοπελίτσα με μια μπλε τούφα στα μαλλιά, πουλί κι εκείνη εξωτικό όπως η γαλήνη του πρωινού, αλλά του τράβηξε το χέρι ο κυρ Μενέλαος και στο αυτί του ψιθύρισε να το αφήσει κάτω, σάμπως ξέρει τι είχαν βάλει μες στα τρόφιμα αυτοί, έχει εμπιστοσύνη; Το βλέμμα του παραδείσιου πουλιού αγρίεψε μια στιγμή και επέμεινε να πάρει ο μπαρμπΑρίστος τη σακούλα και δεν έχει μέσα ναρκωτικά φώναξε στον άλλο, να μη φοβάται. Γιατί αντίθετα με τον κυρ Μενέλαο δεν είχε βαρηκοΐα και αυτό που εκείνος νόμισε ψίθυρο για κείνη ήταν νορμάλ ομιλία. Γιατί αυτό που εκείνη ακούει νορμάλ, εκείνος δεν το ακούει, γιατί αυτό που για κείνον είναι νορμάλ, για κείνη δεν είναι.

Το απόγευμα η γυναίκα του μπαρμπΑρίστου μαγείρευε αρακά λαδερό με μοσχαράκι και κάλεσαν και τον κυρ Μενέλαο για φαγητό, που ήταν μονάχος του, αλλά δε του είπαν πως τα τρόφιμα ήταν από τους αντεξουσιαστές που τα είχαν κλεμμένα από τα ράφια του σούπερ μάρκετ. Πιο αργά η κοπέλα με την μπλε τούφα έστριβε τσιγάρο και εξιστορούσε σε κάποιους συντρόφους τι παίχτηκε το πρωί στην Καλλιδρομίου αλλά δεν είπε για το γέρο που δε δέχθηκε τα απαλλοτριωμένα τρόφιμα. Την άλλη μέρα και οι δύο όμως ήταν κάπως μουδιασμένοι. Σα να είχε επιστρέψει για μια στιγμή η γαλήνη του πρωινού.

Μεγάλη διαφορά

Στα ορεινά της ελληνικής επαρχίας. Ένα απομακρυσμένο χωριό με λιγοστούς κατοίκους. Σχολείο δεν είχε, ιατρείο δεν είχε, βιβλιοθήκη -μη γελάς- δεν είχε, εκκλησίες είχε. Ένα ξωκλήσι μες στα χωράφια που χτίστηκε από ένα παλιό γαιοκτήμονα για να σωθεί ο μεγάλος του γιος από τα δαιμόνια. Δε σώθηκε. Πηγάδια είχε. Φούνταρε μια βραδιά σε ένα που το νόμιζαν άπατο. Πυθμένα είχε. Και ανασύρθηκε ο γιος. Το ξωκλήσι παρέμεινε εις μνήμην. Είχε και μια εκκλησία στην πλατεία του χωριού που τη λειτουργούσε δανεικός παπάς από το κεφαλοχώρι κάθε δεύτερη Κυριακή.
Η γυναίκα του Αργύρη έπαθε "μητρικά" στον 6ο μήνα της εγκυμοσύνης. Μητρικά δεν είχε. Καρκίνο είχε. Στον τράχηλο της μήτρας. Μετά τον τοκετό θα γινόταν μια απλή κωνοειδής εκτομή της μήτρας και η γυναίκα, 28 χρονών κοπέλα, θα είχε μια αρκετά καλή πρόγνωση. Γέννησε με καισαρική ένα αγοράκι. Ο πρώτος γιος στο σόι του αντρός της.
Το παιδί το πήραν οι συγγενείς και γύρισαν στο χωριό, η γυναίκα του Αργύρη έμεινε στο νοσοκομείο με μια Ρουμάνα αποκλειστική για την εγχείρηση. Όλα πήγαν καλά. Πήρε το αγοραίο να γυρίσει στο χωριό. Αμάξι ο άντρας είχε. Όρεξη να την πάρει από το νοσοκομείο δεν είχε.
Γιατί η γυναίκα θα του μαγάριζε το γιο. Μην την αφήσουν να βυζάξει το μωρό γιατί θα του περάσει το "κακό". Πέρασαν πάνω από σαράντα μέρες και η μάνα δεν είχε πιάσει στα χέρια της ακόμα το παιδί. Υπομονή είχε. Αντοχές άλλες δεν είχε.
Κατέβασε όλα τα χάπια της γιαγιάς για το σάκχαρο μια νύχτα. Αλλά επιτυχία δεν είχε. Με μια πλύση στομάχου απέφυγε τα χειρότερα. Να πεθάνει δηλαδή.
Αλλά της μήνυσαν τα πεθερικά, καλού κακού, αν ξανακάνει καμιά τέτοια κουταμάρα να γράψει σημείωμα μη βρει μπελά η οικογένεια πως τη φαρμάκωσαν.
Την επόμενη φορά έγραψε σημείωμα. Παιδί είχε και παιδί δεν είχε. Ζωή είχε και ζωή δεν είχε. Άλλη αντοχή δεν είχε. Το παιδί και τα μάτια τους. Όνομα είχε. Ελένη την έλεγαν. Ή μήπως Geeta; Καταγωγή από την Ελλάδα είχε. Ή μήπως από το Πακιστάν ή την Ινδία; Σπίτι σε ελληνικό χωριό είχε. 'Η μήπως στη Μεγάλη Βρετανία; Παιδί είχε. Άνδρα είχε. Σόι είχε. Μεγάλη διαφορά δεν είχε.

μου ξανάρχονται ένα-ένα χρόνια δοξασμένα

"Το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού εστί', ως γνωστόν. Αλλά δεν ισχυρίστηκε και κανείς πως η συσσώρευση πλούτου συμπορεύεται με τη σοφία. Επομένως μπορεί άφοβα ο Βγενόπουλος να μηνύσει και τη σκιά του εάν η τελευταία τολμήσει να τον αμφισβητήσει και να εκφράσει άποψη κόντρα στα πολλά, η αλήθεια είναι, συμφέροντά του (Δέλτα, Μπαρμπα-Στάθης, Goody's, Υγεία, Λητώ, Μητέρα, Singular Logic, Superfast Ferries, Blue Fast Ferries, MIG Leisure Limited κ.α.) (1). Κανείς δε θα βρεθεί να τον κατηγορήσει ότι στερείται εκείνο που και με το χρήμα όλου το κόσμου δεν θα μπορούσε να αγοράσει.

"Η επανάληψη είναι η μήτηρ της μαθήσεως", ως γνωστόν. Και επειδή φαίνεται πως ως λαός δεν καταλαβαίνουμε αλλιώς, όπως παρατηρούσε ανυπόκριτα ο Πατακός (2), χρειαζόμαστε να το επαναλάβουμε το μάθημα, πολίτες και πολιτικοί: "Δεν αρέσει στο κεφάλαιο η κριτική" (3) και μόνο από νόμο καταλαβαίνουμε (2)- στρατιωτικό κατά προτίμηση. Θα πρέπει να μηνυθεί το μισό κοινοβούλιο για να το εμπεδώσουμε;

Τέλος, για να βγει ο Βγενό από τον κόπο να κάνει αγωγές στους πολιτικούς, μπορούμε να κάνουμε κι από μόνοι μας αγωγή του...πολίτη.

Είναι γνωστό πως στις επιχειρηματικές του δράσεις προστίθεται και ο πολύπαθος Παναθηναϊκός. Πράγμα που θα προσθέσει ακόμα περισσότερες τυφλές μάζες στο πλευρό του σωτήρα-ιδιοκτήτη. Πράγμα που σημαίνει πως ήδη ένας όχλος παριστάνει πως βλέπει μόνο πολιτικά παιχνίδια στην ιστορία, γιατί ο ίδιος όχλος τυφλώνεται από την επιθυμία του να απαγκιστρωθεί από την ανίκανη διοίκηση ενός ραλίστα. Γιατί μπροστά στην προοπτική να βρεθεί η Πανάθα νταμπλούχος χάρη στον σωτήρα Βγενό, ποιος σκάει αν επιχειρείται να φιμωθεί ο αντίλογος, αν επιχειρείται η ποινικοποίηση της κριτικής ; Ποιος νοιάζεται αν η δημοκρατία δέχεται απανωτά φάουλ; Για ενα νταμπλ ζούμε.

Και σαν κάθε γραφικός, θα κλείσω με μια αναπόληση. Θα θυμηθώ τυχαία την ιστορική φωτογραφία οπου o Φύρερ απευθυνεί ναζιστικό χαιρετισμό στο κατάμεστο στάδιο (4). Τον όχλο που πάντα θεατής κάτι παρακολουθεί. Κι ας πούμε πως τότε παρακολουθούσε τους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Βερολίνο του '36.


---------------------------------------------------------------------------------------------

(1) Οι εταιρείες του Βγενόπουλου και το μποϊκοτάζ στα προϊόντα/υπηρεσίες τους.

(2) Συνέντευξη του Στυλιανού Παττακού. Ερώτηση δημοσιογράφου: "Ποιος ο λόγος για την επιβολή στρατιωτικού νόμου;" Απάντηση Σ.Π.: " Ψυχολογικός." Ερώτηση: "Δεν καταλαβαίνω. Τι εννοείτε;" Απάντηση Σ.Π.: "Πρέπει να είστε Έλληνας για να καταλαβαίνετε πώς το αντιλαμβάνονται οι Έλληνες. " Σημασία βέβαια έχουν τα συμφραζόμενα περισσότερο από τις λέξεις.

(3) Αντίθετα οι Βρετανοί κεφαλαιούχοι και οι νομικοί τους, εφαρμόζοντας ανάλογες στρατηγικές στην παγκοσμιοποιημένη χούντα του κεφαλαίου, έκριναν πως οι Ταϋλανδέζοι το πήραν το μάθημά τους με την πρώτη.

(4) Οι Ναζι Ολυμπιακοί του Βερολίνου το καλοκαίρι του 1936.

Mr Vgenopoulos, why don't you ask for a higher compensation?

Απογοητεύομαι οικτρά όταν διαπιστώνω πως ακόμα και οι κεφαλαιούχοι της Ελλάδας είναι τσίπηδες και οι ταρίφες τους είναι εξευτελιστικά χαμηλές!

1 εκ. ευρώ δε φτάνει ούτε για να αλλάξεις λάστιχα και ταπετσαρίες στην Λαμποργκίνι μεσιέ Βγενόπουλος. Why don't you ask for more?

Στις χώρες που ξέρουν από καλό καπιταλισμό και δεν ασχολούνται με πενταροδεκάρες, ζητούν αξιοπρεπή ποσά όταν πρόκειται για ηθική βλάβη, συκοφαντική δυσφήμιση και άλλα εμπριμέ.

Πολύ πρόσφατα για παράδειγμα, οι δικεόροι των Tesco, μιας γιγαντιαίας βρετανικής αλυσίδας σούπερ μάρκετ που επέκτεινε την επιχειρηματική της δραστηριότητα στην Ταϋλάνδη, μάλλον όχι και με τον πλέον κομψό τρόπο, ζητούν αποζημίωση 16.4 εκ. βρετανικές λίρες παρακαλώ για συκοφαντική δυσφήμηση!

Εκτός από τη χρονική συγκυρία, η βρετανική εταιρεία σούπερ μάρκετ Tesco κατέθεσε αγωγή ενάντια στον Jit Siratranont, που είναι πρώην πολιτικός και στον Kamol Kamoltrakul που είναι αρθρογράφος/οικονομικός αναλυτής, ενώ κατά διαβολική σύμπτωση οι δικεόροι της Marfin καταθέτουν αγωγή ενάντια στον Τσίπρα που είναι πολιτικός (με την ελπίδα να γίνει κι αυτός πρώην ίσως) και στο Star Channel που είναι μμε.

H βασική διαφορά είναι τα ποσά που όπως επισημαίνω θα έπρεπε να είναι πιο δυσβάσταχτα στην ελληνική περίπτωση.

Προφανώς μια καλή κίνηση στη νομική/επιχειρηματική σκακιέρα είναι η κίνηση pol-media όπου χτυπάς ταυτόχρονα ένα πολιτικό και ένα μμε/δημοσιογράφο ζητώντας υπέρογκα ποσά και βουλώνοντας ταυτόχρονα κάποια στόματα.

Προφανώς η επάρατος κριτική ικανότητα δεν έχει εξαλειφθεί στις μέρες μας όπως πχ η διφθερίτιδα, ο κοκκύτης και η πολιομυελίτιδα. Ίσως θα ήταν καλή ιδέα να επενδύσει το κεφάλαιο μερικά εκατομμύρια από το περίσσευμα στην επιστημονική έρευνα προς την ανακάλυψη του αντικριτικού εμβολίου. Γιατί αν δε χτυπηθεί το πρόβλημα στη ρίζα του, αύριο πάλι κάποιος πολιτικός/δημοσιογράφος ακόμα και blogger, θα βρεθεί να ρίχνει λάσπες και να εμποδίζει το κεφάλαιο να κάνει τη δουλειά του απρόσκοπτα προς όφελος όλων μας.