Έλληνας εργαζόμενος αποποιήθηκε το δώρο του Πάσχα επειδή δεν...πιστεύει. Νεοδιόριστος δημόσιος υπάλληλος ζητάει να εξαιρεθεί της καταβολής του καθιερωμένου επιδόματος του Πάσχα επικαλούμενος την αθεϊα του. Μάλιστα, ο κρατικός λειτουργός, η ταυτότητα του οποίου δε μπορεί να αποκαλυφθεί προς το παρόν, με γραπτό αίτημά του προς την υπηρεσία του ζητεί να μην του καταβάλλεται στο εξής ούτε και το δώρο των Χριστουγέννων! Μολονότι το αίτημα δεν έχει εξεταστεί ακόμη από το συμβούλιο της υπηρεσίας όπου εργάζεται, έχει ήδη προκαλέσει αναστάτωση τόσο στη διοίκηση όσο και στους συναδέλφους του. Φόβοι εκφράζονται από εργαζομένους στην ίδια υπηρεσία ότι η εξαίρεση από τα επιδόματα εορτών θα δημιουργήσει σύγχυση και δεδικασμένο στην περίπτωση που εγκριθεί από το υπηρεσιακό συμβούλιο. Δεν είναι λίγοι οι συνάδελφοι του δόκιμου υπαλλήλου που θεωρούν το διάβημά του αντισυναδελφικό τονίζοντας "χρέος μας είναι να διεκδικούμε μεγαλύτερους μισθούς, και όχι να αρνούμαστε αβασάνιστα και τα πενιχρά επιδόματα που έχουμε κερδίσει." Τέλος, θα πρέπει να σημειωθεί ότι εκφράστηκαν και υποψίες εάν το αίτημα του νεοδιόριστου υπαλλήλου είναι υποκινούμενο τη στιγμή μάλιστα που δίνεται αγώνας ενάντια στις περικοπές στη μισθοδοσία των δημοσίων υπαλλήλων. Πάντως, αν και δε μας έγινε γνωστό το πλήρες κείμενο του ιδιότυπου... αιτήματος, οι λόγοι που επικαλείται ο αιτών αφορούν σε ζητήματα "ηθικής τάξης" όπως χαρακτηριστικά τα αναφέρει. Αν και ο εν λόγω υπάλληλος δε θέλησε να κάνει καμία δήλωση για το θέμα, έγκυρες πηγές αναφέρουν ότι θεωρεί ασύμβατη την αθεϊα του με τη λήψη επιδομάτων που αφορούν σε γιορτές του Χριστιανισμού. Απομένει να δούμε εάν θα αποποιηθεί μελλοντικά και τις αργίες λόγω ασυμβίβαστου με τα πιστεύω του. Ή μάλλον, για να είμαστε πιο ακριβείς, με τα "δεν πιστεύω" του.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ειδήσεις από τα χεράκια μου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ειδήσεις από τα χεράκια μου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
6/5/09
Σύλληψη Έλληνα στο ρετρό
Στο κελί της φυλακής κατέληξε ο Έλληνας σκιτσογράφος Gaminidis επειδή, κατά την τελευταία του επίσκεψή του στην Αθήνα, απαθανάτισε στο ρετρό ένα αγοράκι. Ο επί 2500 χρόνια εραστής ανδρών οδηγήθηκε στο κελί του μοναχού Αρσενοκοίτη, χωρίς παπούτσια -γιατί είχε κάνει παρκέ ο μοναχός- και με καμία επικοινωνία με τους δικούς του -αφού στην αρχαία Ελλάδα δεν είχαν τηλέφωνο, Internet ή τηλέγραφο παρά μόνο μολότωφ που' ναι και μακράν ο πιο αποτελεσματικός τρόπος επικοινωνίας με τον Μπάμπη τον Βωβό, τον Κωστάκη τον κουφό, το Γιωργάκι το ζαβό κλπ.Ο κ. Gaminidis (στη φωτογραφία με παιδί που πήρε μέρος στην ανθρωπιστική βοήθεια "νέοι χωρίς κήνσορα" ) αποτελεί ενεργητικό μέλος γενικά, αν και υποστηρίζει ότι η διάκριση παθητικός-ενεργητικός θα πρέπει να εκλείψει.
Όπως εξηγεί ο ίδιος στην επιστολή διαμαρτυρίας που απέστειλε στην Λεσβία της Αθήνας, ο υπεραιωνόβιος άνδρας επισκεπτόταν την Αθήνα συχνά με την ευκαιρία των χριστιανικών εορτών, για να γελάει με τα χάλια μας. Ως καρικα-τουρίστας, πήρε τη χρονομηχανή του και βγήκε στους δρόμους της ελληνικής πρωτεύουσας αναζητώντας θέματα για απαθανάτιση.
Στο ρετρό όμως, μια μητέρα διαμαρτυρήθηκε γιατί θεώρησε ότι απαθανάτιζε τον 25χρονο κανακάρη της. Ο κ. Gaminidis, αν και φάντασμα, ζήτησε συγγνώμη και έσβησε ενώπιον της μητέρας όση από τη μνήμη του περιλάμβανε το μουροχαβλάκι της. Ωστόσο, ο πατέρας του νεαρού δεν ικανοποιήθηκε και, στον επόμενο σταθμό, ζήτησε την συνδρομή των αστυνομικών οργάνων που συνέλαβαν τον αρχαίο έλληνα επισκέπτη.
Σύμφωνα με την προανάκριση που ακολούθησε ο αρχαίος καρικα-τουρίστας επισκεπτόταν τακτικά την πατρίδα μας προκειμένου να απαθανατίσει το κάλλος των νέων που' ναι και το μόνο που μας συνδέει με την αρχαιότητα. Η διαδικασία της απαθανάτισης περιλάμβανε μία χρονομηχανή, την ικανότητα της παρατήρησης, την ικανότητα να διακρίνεις το ωραίο και την μνήμη. Έτσι, στιγμιότυπα από τα μικρά ανυποψίαστα χριστιανόπουλα των 700 ευρώ παρέμεναν στην μνήμη του Gaminidis στο διηνεκές του χρόνου. Χάρη όμως στα υπερσύγχρονα μέσα ανίχνευσης απαράδεκτων σκέψεων, ο αρχαίος επιβάτης δεν άργησε να συλληφθεί από τους νέους επιβήτορες παιδεραστές: αυτούς που πηδούν τους νεο-έλληνες.
24/2/09
Στον εισαγγελέα η 29χρονη πουρόφιλη
Στον εισαγγελέα οδηγήθηκε το μεσημέρι της Δευτέρας μία 29χρονη απόφοιτος της Σχολής Καλών Τεχνών με την κατηγορία της σεξουαλικής παρενόχλησης ηλικιωμένων. Την 29χρονη γλύπτρια βαρύνουν οι κατηγορίες της ασέλγειας σε βάρος ηλικιωμένου πανεπιστημιακού, της αποπλάνησης υπερηλίκου ζωγράφου καθώς και της νεκροφιλίας! Σύμφωνα με πληροφορίες των διωκτικών αρχών, εντοπίσθηκε και κατασχέθηκε στην οικία της κατηγορουμένης πορνογραφικό υλικό ακόμα και με νεκρούς γέροντες. Σε έλεγχο που πραγματοποιήθηκε στο σκληρό δίσκο του Η/Υ της 29χρονης βρέθηκε επίσης αντίγραφο της διατριβής γνωστού Καθηγητή Φιλοσοφίας, αντίγραφα έργων ηλικιωμένων καλλιτεχνών, κασέτες με συνεντεύξεις υπερήλικων διανοουμέων κλπ.
Σοκ έχει προκαλέσει στην τοπική κοινωνία η αποκάλυψη της πρωτοφανούς δράσης της νεαρής γλύπτριας ενώ δεν αποκλείεται το ενδεχόμενο να πρόκειται για τον εγκέφαλο κυκλώματος πουροφιλίας. Οι κάτοικοι της οδού Σκαρίμπα δε γνώριζαν τίποτα για το πάθος της νεαρής εικαστικού προς ηλικιωμένους διανοούμενους και την περιγράφουν ως μία ήσυχη παρουσία, μάλλον εσωστρεφή και μονίμως αφηρημένη. Οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι η 29χρονη φαίνονταν αφοσιωμένη στην τέχνη της και στα μαθήματά της. Ερωτηματικά εγείρει ωστόσο το γεγονός της πρόσφατης εισαγωγής της σε Τμήμα Κοινωνιολογίας μέσω κατατακτηρίων εξετάσεων καθώς δεν αποκλείεται η κίνηση αυτή να συνδέεται με το αρρωστημένο πάθος της 29χρονης για πνευματική ολοκλήρωση.
Σοκ έχει προκαλέσει στην τοπική κοινωνία η αποκάλυψη της πρωτοφανούς δράσης της νεαρής γλύπτριας ενώ δεν αποκλείεται το ενδεχόμενο να πρόκειται για τον εγκέφαλο κυκλώματος πουροφιλίας. Οι κάτοικοι της οδού Σκαρίμπα δε γνώριζαν τίποτα για το πάθος της νεαρής εικαστικού προς ηλικιωμένους διανοούμενους και την περιγράφουν ως μία ήσυχη παρουσία, μάλλον εσωστρεφή και μονίμως αφηρημένη. Οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι η 29χρονη φαίνονταν αφοσιωμένη στην τέχνη της και στα μαθήματά της. Ερωτηματικά εγείρει ωστόσο το γεγονός της πρόσφατης εισαγωγής της σε Τμήμα Κοινωνιολογίας μέσω κατατακτηρίων εξετάσεων καθώς δεν αποκλείεται η κίνηση αυτή να συνδέεται με το αρρωστημένο πάθος της 29χρονης για πνευματική ολοκλήρωση.
10/2/09
13/1/09
"εσείς πόσο τον έχετε; "
Με βασικό ερώτημα "εσείς πόσο τον έχετε; ", μία ερευνητική ομάδα του Παν/μίου Κέμπριτζ, της πόλης- διάβασμα, επιχείρησε να συνθέσει την εικόνα του ανθρώπου-χρήμα.
Ο Μεσσίας που θα μας οδηγήσει στην έξοδο από την οικονομική κρίση το 2013μΧ θα τον έχει μακρύ τον μέσο στην παλάμη του, ενώ δεν αποκλείεται αυτό να έρχεται σε αντιδιαστολή με τον μέσο στα μπατζάκια του, σύμφωνα με τα αποτελεσματα της έρευνας.
Μάλιστα ο Δρ Φίνγκερ, που ηγείται της επιστημονικής ομάδας, τονίζει ότι ο μικροτσουτσουνισμός και η μεγαλομεσοδακτυλία είναι τα δύο κυρίαρχα χαρακτηριστικά του επιτυχημένου επιχειρηματία, του αδηφάγου τραπεζίτη, του υστερικού χρηματιστή, του ουρακοτάγκου νεόπλουτου και του βρικόλακα εφοπλιστή.
Κλίμα αισιοδοξίας επικρατεί ανάμεσα στους υποστηρικτές της θεωρίας που αποβλέπουν σε παιδομάζωμα των μακρομεσοδαχτυλούχων και δημιουργία νεοφιλελεύθερων γενίτσαρων σε συνεργασία πάντα με τη Σχολή του Σικάγου.
Οι επικριτές της θεωρίας ωστόσο βλέπουν με σκεπτικισμό την αξιοποίηση των ερευνητικών ευρημάτων, προτείνοντας περισσότερη έμφαση στη μικροφαλλία ως αξιόπιστο δείκτη ταλέντου στον πλουτισμό. Ενώ η μεσοδαχυλία, τονίζουν οι επικριτές, μπορεί να στραφεί ενάντια στους ίδιους τους χρηματόδουλους με ένα μεγαλοπρεπές και πλούσιο σε συμβολισμούς, fuck you.
Ο Μεσσίας που θα μας οδηγήσει στην έξοδο από την οικονομική κρίση το 2013μΧ θα τον έχει μακρύ τον μέσο στην παλάμη του, ενώ δεν αποκλείεται αυτό να έρχεται σε αντιδιαστολή με τον μέσο στα μπατζάκια του, σύμφωνα με τα αποτελεσματα της έρευνας.
Μάλιστα ο Δρ Φίνγκερ, που ηγείται της επιστημονικής ομάδας, τονίζει ότι ο μικροτσουτσουνισμός και η μεγαλομεσοδακτυλία είναι τα δύο κυρίαρχα χαρακτηριστικά του επιτυχημένου επιχειρηματία, του αδηφάγου τραπεζίτη, του υστερικού χρηματιστή, του ουρακοτάγκου νεόπλουτου και του βρικόλακα εφοπλιστή.
Κλίμα αισιοδοξίας επικρατεί ανάμεσα στους υποστηρικτές της θεωρίας που αποβλέπουν σε παιδομάζωμα των μακρομεσοδαχτυλούχων και δημιουργία νεοφιλελεύθερων γενίτσαρων σε συνεργασία πάντα με τη Σχολή του Σικάγου.
Οι επικριτές της θεωρίας ωστόσο βλέπουν με σκεπτικισμό την αξιοποίηση των ερευνητικών ευρημάτων, προτείνοντας περισσότερη έμφαση στη μικροφαλλία ως αξιόπιστο δείκτη ταλέντου στον πλουτισμό. Ενώ η μεσοδαχυλία, τονίζουν οι επικριτές, μπορεί να στραφεί ενάντια στους ίδιους τους χρηματόδουλους με ένα μεγαλοπρεπές και πλούσιο σε συμβολισμούς, fuck you.
2/12/08
Καθαρή βρωμοδουλειά
Ο Ζαν Ζισπάγ ήταν κλοσάρ. Κολώνια με ονοματεπώνυμο δηλαδή. Ζούσε στην αριστερή όχθη του Σηκουάνα. Εκεί που ξέβρασε ο ποταμός το πτώμα της αριστεράς δηλαδή. Ο Ζαν, αν και κολώνια, αν και αριστερός, μύριζε σαν πτώμα. Ήταν γνήσιος Γάλλος δηλαδή.
Ο Ζαν Ζισπάγ είχε να πλυθεί χρόνια και το όνομά του ήταν από χρόνια σβησμένο απ' τα κρατικά κιτάπια. Ήταν σαν τους λερούς κι ασήμαντους δρόμους. Ζούσε στο δρόμο. Στους δρόμους του Παρισιού, που οι ρομαντικοί το έβλεπαν ρομαντικά, οι ερωτιάρηδες ερωτικά, οι καλοφαγάδες ορεκτικά, οι ποιητές σπαραχτικά, οι αριστεροί νοσταλγικά, οι κάμερες πανοπτικά κι εμείς εδώ εικονικά. Ο Ζαν Ζισπάγ το έβλεπε στεγαστικά. Είχε παγκάκια εδώ, παγκάκια εκεί για ύπνο. Γωνιές εδώ, γωνιές εκεί για κατούρημα. Κάδους εδώ, κάδους εκεί για φαγητό. Πλατείες εδώ, πλατείες εκεί για χαλάρωση. Υπνοδωμάτια, WC, κουζίνες, καθιστικά.
Μόνο η μπανιέρα του δυτικού πολιτισμού έλειπε. H μανιέρα της καθαριότητας. Της καθαρότητας των γνώσεων, της επιστήμης, του Χριστιανισμού, της Δύσης. Το λουτρό που κάνει τους λευκούς λευκότερους, ξεπλένει τα λουτρά αίματος στην Ανατολή και διατηρεί τις συνειδήσεις καθαρές. Του έλειπε του Ζαν μια πλύση εγκεφάλου. Ήταν άπλυτος εγκέφαλος και η δουλειά του ήταν να κρίνει την κοινωνία τη βρωμιάρα. Όμως αυτό ήταν καθαρή βρωμοδουλειά.
Ο Ζαν Ζισπάγ είχε να πλυθεί χρόνια και το όνομά του ήταν από χρόνια σβησμένο απ' τα κρατικά κιτάπια. Ήταν σαν τους λερούς κι ασήμαντους δρόμους. Ζούσε στο δρόμο. Στους δρόμους του Παρισιού, που οι ρομαντικοί το έβλεπαν ρομαντικά, οι ερωτιάρηδες ερωτικά, οι καλοφαγάδες ορεκτικά, οι ποιητές σπαραχτικά, οι αριστεροί νοσταλγικά, οι κάμερες πανοπτικά κι εμείς εδώ εικονικά. Ο Ζαν Ζισπάγ το έβλεπε στεγαστικά. Είχε παγκάκια εδώ, παγκάκια εκεί για ύπνο. Γωνιές εδώ, γωνιές εκεί για κατούρημα. Κάδους εδώ, κάδους εκεί για φαγητό. Πλατείες εδώ, πλατείες εκεί για χαλάρωση. Υπνοδωμάτια, WC, κουζίνες, καθιστικά.
Μόνο η μπανιέρα του δυτικού πολιτισμού έλειπε. H μανιέρα της καθαριότητας. Της καθαρότητας των γνώσεων, της επιστήμης, του Χριστιανισμού, της Δύσης. Το λουτρό που κάνει τους λευκούς λευκότερους, ξεπλένει τα λουτρά αίματος στην Ανατολή και διατηρεί τις συνειδήσεις καθαρές. Του έλειπε του Ζαν μια πλύση εγκεφάλου. Ήταν άπλυτος εγκέφαλος και η δουλειά του ήταν να κρίνει την κοινωνία τη βρωμιάρα. Όμως αυτό ήταν καθαρή βρωμοδουλειά.
18/6/08
Σκασμός λοιπόν! Μιλάει ο Υπουργός!
Ακόμα περισσότεροι ανώνυμοι κακομοίρηδες δικτυογράφοι μπουζουριάστηκαν γιατί σαν (πολιτικά) ζώα βγάζανε στη φόρα τα άπλυτα του πολιτικού συστήματος. Βόδια!
Από το 2003, 64 ντουγάνια έχουν βρεθεί πίσω από τα κάγκελα γιατί είχαν και άποψη οι κοντές γελοίες και τις δημοσίευαν, λέει το University of Washington.
Το 2007 τριπλασιάστηκε ο αριθμός των πολιτικοποιημένων ψωριάρηδων που φόρεσαν τα βραχιολάκια των μπάτσων.
Από το 2003, 64 ντουγάνια έχουν βρεθεί πίσω από τα κάγκελα γιατί είχαν και άποψη οι κοντές γελοίες και τις δημοσίευαν, λέει το University of Washington.
Το 2007 τριπλασιάστηκε ο αριθμός των πολιτικοποιημένων ψωριάρηδων που φόρεσαν τα βραχιολάκια των μπάτσων.
Τα περισσότερα δεσίματα έγιναν στη δημοκρατική Κίνα, την εξωτική Αίγυπτο και το μαγευτικό Ιράν.
Οι πολίτες του κώλου βρέθηκαν στη στενή για διάφορους λόγους, όπως λέει και το World Information Access που όλα τα ξέρει.
Το λέει και το χαρτί πως όσο αυξάνονται τα θύματα με τα φο-μπιζου στους καρπούς, τόσο φαίνεται πως είναι και άλλα πολλά ζώα πολιτικά που θα χρειαστούν βραχιολάκια για να βγάλουν το σκασμό. Όσο μεγαλύτερο μπουρδέλο είναι μια χώρα, τόσο πιο πολλά ζώα γκαρίζουν και τόσο πιο πολλούς είναι έτοιμη η στενή να υποδεχτεί.
Το χαρτί λέει και το άλλο. Πως 15 μηνάκια στη ψειρού θα τα φάει ο κάθε ψωνισμένος ανώνυμος που του περισσεύει η άποψη και δε τη βάζει καλύτερα στον ανώνυμο πισινό του. Αλλά μέχρι και 8 χρονάκια μπορεί να του στοιχίσει η μαλακία στον εγκέφαλο να δημοσιεύει τις αρλούμπες του ενάντια στο κράτος που τον τρέφει.
Βέβαια δε τα μαθαίνουμε και όλα τα καλόπαιδα που τα συνέλαβε και ο μπάτσος εκτός από τη σάλπιγγα της μάνας τους. Γι' αυτό τα νούμερα δεν είναι και σίγουρα. Σίγουρα όμως πρόκειται για νούμερα.Λέει πιχί η Committee to Protect Bloggers πως χώσανε 344 σχιστομάτες στην μπουρού στη Μπούρμα γιατί δε τους έφταναν τα χάλια τους είχαν ήθελαν και να γίνουν και γνωστά τα χάλια τους στον κόσμο.
Αλλά καλά κάνουν 30 κράτη και έχουν κόψει τα πολλά-πολλά στη μπλέμπα. Η Κίνα ας πούμε κάτι μπλογκζ για διαμαρτυρίες και αηδίες τα κόβει από την αρχή μαχαίρι.Αλλά δεν είναι μόνο η Μέση Ανατολή και η Ανατολική Ασία που έκοψε το βήχα στα ζαβά. Και στη Γαλλία, την Μεγάλη Βρετανία -βοήθειά μας- τον Κανάδα και τις ΗΠΑ-ξείπα τα ίδια κάνουν. Παγκόσμιο πούτσισμα.
Η πασιέντζα πάντως πρόβλεψε πως μέσα στο 2008 θα έχουμε ακόμα περισσότερα μπουζουριάσματα γιατί αυξάνονται και τα ζώα που τα γυρεύει ο οργανισμός τους. Λογικό. Πάντως η Κίνα, το Πακιστάν, το Ιράν και οι ΗΠΑ-ξείπα το λένε καθαρά: ΣΚΑΣΜΟΣ ΛΟΙΠΟΝ! ΜΙΛΑΕΙ Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ!
2/6/08
Ρομπέν των Αγορών
Ο μπαρμπΑρίστος το είχε πει πρώτος. "Σ' αυτή την πόλη έχει χαθεί προ πολλού η γαλήνη του πρωινού". Και το είπε με τέτοιο τρόπο σαν αυτή να ήταν ένα σπάνιο πουλί και το είδος του να εξαφανίστηκε. To είπε στον κύριο Μενέλαο που παίζανε μαζί πρέφα στο ΚΑΠΗ. Αλλά ο κύριος Μενέλαος, θέλεις επειδή έχασε στην παρτίδα, θέλεις γιατί έτσι ήταν πάντα ο χαρακτήρας του, θέλεις από τη βαρηκοΐα, θέλεις γιατί καθυστερούσε πάλι να μπει η σύνταξη στο βιβλιάριο, θέλεις γιατί κυκλοφορεί με 3 ευρώ δυο μέρες τώρα και με τα φασολάκια πάει η φέτα αλλά πού λεφτά, είχε πάλι τα νεύρα του και φώναζε.
Οι αλήτες στο πανεπιστήμιο του έφταιγαν σήμερα. Οι κουκουλοφόροι, οι αναρχικοί που δεν υπάρχει αστυνομία για να τους μαζέψει, αλλά δε φταίει κανείς, οι γονείς τους φταίνε που έχουν τέτοιους ρεμπεσκιέδες μέσα στο σπίτι και τους ταΐζουν αντί να τους βρουν καμιά δουλειά να γίνουν άνθρωποι οι απάτριδες, οι άθεοι που οι ίδιοι είναι που καίνε τη σημαία, σα δε ντρέπονται, και καταστρέφουν τη δημόσια περιουσία μέσα στα πανεπιστήμια, αντί να τους ρίξουν οι καθηγητές μια αποβολή δια παντός, όπως έκαναν στις εποχές του που δε σήκωναν τέτοια νταηλίκια, ούτε μήνυση δεν τους έκανε ο πρύτανης, αλλά έτσι δε πρόκειται να αλλάξουν και ντροπή σε όλους που ανεχόμαστε αυτά τα χάλια.
Ο μπαρμπΑρίστος, θέλεις γιατί κι αυτός δεν είχε πιο πολλά από πέντε ευρώ στο πορτοφόλι, γιατί το γιασεμί στο πέτο του δεν είχε πια μυρωδιά, γιατί ακόμα και σήμερα του λείπει το άτιμο το τσιγαράκι όταν δει κανένα περαστικό να καπνίζει, σκούντηξε τον κύριο Μενέλαο. Άντε να πάνε μια βόλτα μέχρι τη λαϊκή και να αφήσουν τώρα ήσυχα τα παιδιά, γιατί παιδιά είναι και θα μεγαλώσουν, θα βάλουν μόνα τους μυαλό, και αυτοί μικροί όταν ήταν δεν κάνανε και λίγα εδώ που τα λέμε, άλλο που τότε ήταν αυστηρά τα πράγματα και ο δάσκαλος με τη βέργα και την ξυριστική μηχανή επέβαλε το δικό του, αλλά μήπως καλύτερα ήταν έτσι; Άντε να πάνε μια βόλτα μέχρι τη λαϊκή και όλο και κάποιος έμπορας θα τους κάνει σκόντο πάλι.
Σηκώθηκε απρόθυμα ο κυρ Μενέλαος και πλάι- πλάι με τον μπαρμπΑρίστο κατηφορίσανε προς την Καλλιδρομίου. Μουρμούριζε ο ένας για την ακρίβεια, κουνούσε κι o άλλος το κεφάλι αμίλητος. Αγόρασαν τελικά δυο- τρία λαχανικά και έκαναν να γυρίσουν στα σπίτια τους. Ώσπου είδαν ένα μπουλούκι συνταξιούχους γύρω από κάτι νεαρούς ύποπτους. Πορτοφολάδες! Πιάστε τους! σκέφτηκε ο κυρ-Μενέλαος και επιτάχυνε όσο μπορούσε το βήμα κραδαίνοντας πιο δυνατά τη μαγκούρα του που θα χρησίμευε διπλά αν έκαναν πως το σκάνε οι αλήτες. Μα τι να συμβαίνει, αναρωτήθηκε και ο μπαρμπΑρίστος και πήρε αγκαζέ τον φίλο του προχωρώντας προς το μπουλούκι.
Κάτι νεαροί παράξενοι μοίραζαν δωρεάν τρόφιμα σε σακούλες του σούπερ μάρκετ. Του Ερυθρού Σταυρού δε φαίνονταν να είναι. Οι συνταξιούχοι τους επευφημούσαν μπράβο ρε παιδιά, καλά τους κάνατε, μόνο έτσι καταλαβαινουν! Άπλωσε και ο μπαρπΑρίστος το χέρι να πάρει τι του έδινε μια κοπελίτσα με μια μπλε τούφα στα μαλλιά, πουλί κι εκείνη εξωτικό όπως η γαλήνη του πρωινού, αλλά του τράβηξε το χέρι ο κυρ Μενέλαος και στο αυτί του ψιθύρισε να το αφήσει κάτω, σάμπως ξέρει τι είχαν βάλει μες στα τρόφιμα αυτοί, έχει εμπιστοσύνη; Το βλέμμα του παραδείσιου πουλιού αγρίεψε μια στιγμή και επέμεινε να πάρει ο μπαρμπΑρίστος τη σακούλα και δεν έχει μέσα ναρκωτικά φώναξε στον άλλο, να μη φοβάται. Γιατί αντίθετα με τον κυρ Μενέλαο δεν είχε βαρηκοΐα και αυτό που εκείνος νόμισε ψίθυρο για κείνη ήταν νορμάλ ομιλία. Γιατί αυτό που εκείνη ακούει νορμάλ, εκείνος δεν το ακούει, γιατί αυτό που για κείνον είναι νορμάλ, για κείνη δεν είναι.
Το απόγευμα η γυναίκα του μπαρμπΑρίστου μαγείρευε αρακά λαδερό με μοσχαράκι και κάλεσαν και τον κυρ Μενέλαο για φαγητό, που ήταν μονάχος του, αλλά δε του είπαν πως τα τρόφιμα ήταν από τους αντεξουσιαστές που τα είχαν κλεμμένα από τα ράφια του σούπερ μάρκετ. Πιο αργά η κοπέλα με την μπλε τούφα έστριβε τσιγάρο και εξιστορούσε σε κάποιους συντρόφους τι παίχτηκε το πρωί στην Καλλιδρομίου αλλά δεν είπε για το γέρο που δε δέχθηκε τα απαλλοτριωμένα τρόφιμα. Την άλλη μέρα και οι δύο όμως ήταν κάπως μουδιασμένοι. Σα να είχε επιστρέψει για μια στιγμή η γαλήνη του πρωινού.
Οι αλήτες στο πανεπιστήμιο του έφταιγαν σήμερα. Οι κουκουλοφόροι, οι αναρχικοί που δεν υπάρχει αστυνομία για να τους μαζέψει, αλλά δε φταίει κανείς, οι γονείς τους φταίνε που έχουν τέτοιους ρεμπεσκιέδες μέσα στο σπίτι και τους ταΐζουν αντί να τους βρουν καμιά δουλειά να γίνουν άνθρωποι οι απάτριδες, οι άθεοι που οι ίδιοι είναι που καίνε τη σημαία, σα δε ντρέπονται, και καταστρέφουν τη δημόσια περιουσία μέσα στα πανεπιστήμια, αντί να τους ρίξουν οι καθηγητές μια αποβολή δια παντός, όπως έκαναν στις εποχές του που δε σήκωναν τέτοια νταηλίκια, ούτε μήνυση δεν τους έκανε ο πρύτανης, αλλά έτσι δε πρόκειται να αλλάξουν και ντροπή σε όλους που ανεχόμαστε αυτά τα χάλια.
Ο μπαρμπΑρίστος, θέλεις γιατί κι αυτός δεν είχε πιο πολλά από πέντε ευρώ στο πορτοφόλι, γιατί το γιασεμί στο πέτο του δεν είχε πια μυρωδιά, γιατί ακόμα και σήμερα του λείπει το άτιμο το τσιγαράκι όταν δει κανένα περαστικό να καπνίζει, σκούντηξε τον κύριο Μενέλαο. Άντε να πάνε μια βόλτα μέχρι τη λαϊκή και να αφήσουν τώρα ήσυχα τα παιδιά, γιατί παιδιά είναι και θα μεγαλώσουν, θα βάλουν μόνα τους μυαλό, και αυτοί μικροί όταν ήταν δεν κάνανε και λίγα εδώ που τα λέμε, άλλο που τότε ήταν αυστηρά τα πράγματα και ο δάσκαλος με τη βέργα και την ξυριστική μηχανή επέβαλε το δικό του, αλλά μήπως καλύτερα ήταν έτσι; Άντε να πάνε μια βόλτα μέχρι τη λαϊκή και όλο και κάποιος έμπορας θα τους κάνει σκόντο πάλι.
Σηκώθηκε απρόθυμα ο κυρ Μενέλαος και πλάι- πλάι με τον μπαρμπΑρίστο κατηφορίσανε προς την Καλλιδρομίου. Μουρμούριζε ο ένας για την ακρίβεια, κουνούσε κι o άλλος το κεφάλι αμίλητος. Αγόρασαν τελικά δυο- τρία λαχανικά και έκαναν να γυρίσουν στα σπίτια τους. Ώσπου είδαν ένα μπουλούκι συνταξιούχους γύρω από κάτι νεαρούς ύποπτους. Πορτοφολάδες! Πιάστε τους! σκέφτηκε ο κυρ-Μενέλαος και επιτάχυνε όσο μπορούσε το βήμα κραδαίνοντας πιο δυνατά τη μαγκούρα του που θα χρησίμευε διπλά αν έκαναν πως το σκάνε οι αλήτες. Μα τι να συμβαίνει, αναρωτήθηκε και ο μπαρμπΑρίστος και πήρε αγκαζέ τον φίλο του προχωρώντας προς το μπουλούκι.
Κάτι νεαροί παράξενοι μοίραζαν δωρεάν τρόφιμα σε σακούλες του σούπερ μάρκετ. Του Ερυθρού Σταυρού δε φαίνονταν να είναι. Οι συνταξιούχοι τους επευφημούσαν μπράβο ρε παιδιά, καλά τους κάνατε, μόνο έτσι καταλαβαινουν! Άπλωσε και ο μπαρπΑρίστος το χέρι να πάρει τι του έδινε μια κοπελίτσα με μια μπλε τούφα στα μαλλιά, πουλί κι εκείνη εξωτικό όπως η γαλήνη του πρωινού, αλλά του τράβηξε το χέρι ο κυρ Μενέλαος και στο αυτί του ψιθύρισε να το αφήσει κάτω, σάμπως ξέρει τι είχαν βάλει μες στα τρόφιμα αυτοί, έχει εμπιστοσύνη; Το βλέμμα του παραδείσιου πουλιού αγρίεψε μια στιγμή και επέμεινε να πάρει ο μπαρμπΑρίστος τη σακούλα και δεν έχει μέσα ναρκωτικά φώναξε στον άλλο, να μη φοβάται. Γιατί αντίθετα με τον κυρ Μενέλαο δεν είχε βαρηκοΐα και αυτό που εκείνος νόμισε ψίθυρο για κείνη ήταν νορμάλ ομιλία. Γιατί αυτό που εκείνη ακούει νορμάλ, εκείνος δεν το ακούει, γιατί αυτό που για κείνον είναι νορμάλ, για κείνη δεν είναι.
Το απόγευμα η γυναίκα του μπαρμπΑρίστου μαγείρευε αρακά λαδερό με μοσχαράκι και κάλεσαν και τον κυρ Μενέλαο για φαγητό, που ήταν μονάχος του, αλλά δε του είπαν πως τα τρόφιμα ήταν από τους αντεξουσιαστές που τα είχαν κλεμμένα από τα ράφια του σούπερ μάρκετ. Πιο αργά η κοπέλα με την μπλε τούφα έστριβε τσιγάρο και εξιστορούσε σε κάποιους συντρόφους τι παίχτηκε το πρωί στην Καλλιδρομίου αλλά δεν είπε για το γέρο που δε δέχθηκε τα απαλλοτριωμένα τρόφιμα. Την άλλη μέρα και οι δύο όμως ήταν κάπως μουδιασμένοι. Σα να είχε επιστρέψει για μια στιγμή η γαλήνη του πρωινού.
26/5/08
Μεγάλη διαφορά
Στα ορεινά της ελληνικής επαρχίας. Ένα απομακρυσμένο χωριό με λιγοστούς κατοίκους. Σχολείο δεν είχε, ιατρείο δεν είχε, βιβλιοθήκη -μη γελάς- δεν είχε, εκκλησίες είχε. Ένα ξωκλήσι μες στα χωράφια που χτίστηκε από ένα παλιό γαιοκτήμονα για να σωθεί ο μεγάλος του γιος από τα δαιμόνια. Δε σώθηκε. Πηγάδια είχε. Φούνταρε μια βραδιά σε ένα που το νόμιζαν άπατο. Πυθμένα είχε. Και ανασύρθηκε ο γιος. Το ξωκλήσι παρέμεινε εις μνήμην. Είχε και μια εκκλησία στην πλατεία του χωριού που τη λειτουργούσε δανεικός παπάς από το κεφαλοχώρι κάθε δεύτερη Κυριακή.
Η γυναίκα του Αργύρη έπαθε "μητρικά" στον 6ο μήνα της εγκυμοσύνης. Μητρικά δεν είχε. Καρκίνο είχε. Στον τράχηλο της μήτρας. Μετά τον τοκετό θα γινόταν μια απλή κωνοειδής εκτομή της μήτρας και η γυναίκα, 28 χρονών κοπέλα, θα είχε μια αρκετά καλή πρόγνωση. Γέννησε με καισαρική ένα αγοράκι. Ο πρώτος γιος στο σόι του αντρός της.
Το παιδί το πήραν οι συγγενείς και γύρισαν στο χωριό, η γυναίκα του Αργύρη έμεινε στο νοσοκομείο με μια Ρουμάνα αποκλειστική για την εγχείρηση. Όλα πήγαν καλά. Πήρε το αγοραίο να γυρίσει στο χωριό. Αμάξι ο άντρας είχε. Όρεξη να την πάρει από το νοσοκομείο δεν είχε.
Γιατί η γυναίκα θα του μαγάριζε το γιο. Μην την αφήσουν να βυζάξει το μωρό γιατί θα του περάσει το "κακό". Πέρασαν πάνω από σαράντα μέρες και η μάνα δεν είχε πιάσει στα χέρια της ακόμα το παιδί. Υπομονή είχε. Αντοχές άλλες δεν είχε.
Κατέβασε όλα τα χάπια της γιαγιάς για το σάκχαρο μια νύχτα. Αλλά επιτυχία δεν είχε. Με μια πλύση στομάχου απέφυγε τα χειρότερα. Να πεθάνει δηλαδή.
Αλλά της μήνυσαν τα πεθερικά, καλού κακού, αν ξανακάνει καμιά τέτοια κουταμάρα να γράψει σημείωμα μη βρει μπελά η οικογένεια πως τη φαρμάκωσαν.
Την επόμενη φορά έγραψε σημείωμα. Παιδί είχε και παιδί δεν είχε. Ζωή είχε και ζωή δεν είχε. Άλλη αντοχή δεν είχε. Το παιδί και τα μάτια τους. Όνομα είχε. Ελένη την έλεγαν. Ή μήπως Geeta; Καταγωγή από την Ελλάδα είχε. Ή μήπως από το Πακιστάν ή την Ινδία; Σπίτι σε ελληνικό χωριό είχε. 'Η μήπως στη Μεγάλη Βρετανία; Παιδί είχε. Άνδρα είχε. Σόι είχε. Μεγάλη διαφορά δεν είχε.
Η γυναίκα του Αργύρη έπαθε "μητρικά" στον 6ο μήνα της εγκυμοσύνης. Μητρικά δεν είχε. Καρκίνο είχε. Στον τράχηλο της μήτρας. Μετά τον τοκετό θα γινόταν μια απλή κωνοειδής εκτομή της μήτρας και η γυναίκα, 28 χρονών κοπέλα, θα είχε μια αρκετά καλή πρόγνωση. Γέννησε με καισαρική ένα αγοράκι. Ο πρώτος γιος στο σόι του αντρός της.
Το παιδί το πήραν οι συγγενείς και γύρισαν στο χωριό, η γυναίκα του Αργύρη έμεινε στο νοσοκομείο με μια Ρουμάνα αποκλειστική για την εγχείρηση. Όλα πήγαν καλά. Πήρε το αγοραίο να γυρίσει στο χωριό. Αμάξι ο άντρας είχε. Όρεξη να την πάρει από το νοσοκομείο δεν είχε.
Γιατί η γυναίκα θα του μαγάριζε το γιο. Μην την αφήσουν να βυζάξει το μωρό γιατί θα του περάσει το "κακό". Πέρασαν πάνω από σαράντα μέρες και η μάνα δεν είχε πιάσει στα χέρια της ακόμα το παιδί. Υπομονή είχε. Αντοχές άλλες δεν είχε.
Κατέβασε όλα τα χάπια της γιαγιάς για το σάκχαρο μια νύχτα. Αλλά επιτυχία δεν είχε. Με μια πλύση στομάχου απέφυγε τα χειρότερα. Να πεθάνει δηλαδή.
Αλλά της μήνυσαν τα πεθερικά, καλού κακού, αν ξανακάνει καμιά τέτοια κουταμάρα να γράψει σημείωμα μη βρει μπελά η οικογένεια πως τη φαρμάκωσαν.
Την επόμενη φορά έγραψε σημείωμα. Παιδί είχε και παιδί δεν είχε. Ζωή είχε και ζωή δεν είχε. Άλλη αντοχή δεν είχε. Το παιδί και τα μάτια τους. Όνομα είχε. Ελένη την έλεγαν. Ή μήπως Geeta; Καταγωγή από την Ελλάδα είχε. Ή μήπως από το Πακιστάν ή την Ινδία; Σπίτι σε ελληνικό χωριό είχε. 'Η μήπως στη Μεγάλη Βρετανία; Παιδί είχε. Άνδρα είχε. Σόι είχε. Μεγάλη διαφορά δεν είχε.
8/4/08
αιμομίξερ
Παίρνουμε μια μεγάλη απόφαση.
(Κατά προτίμηση ανοξείδωτη στις τύψεις).
Βάζουμε 1 κουκούλα και 1 ζευγάρι γάντια.
Παίρνουμε 2 γεμάτα 45άρια.
Καβαλάμε 1 μηχανή μεγάλου κυβισμού.
Χτυπάμε 1 τράπεζα ώσπου να γίνει του αλατιού.
Προσοχή στο ζήλο του υπαλλήλου να μη ζεματιστούμε.
Αποφεύγουμε να τα κάνουμε σαλάτα.
Αν τα κάνουμε όμως παραδινόμαστε στους γεμιστούς μπάτσους.
(Κατά προτίμηση αναίμακτα).
(Κατά προτίμηση ανοξείδωτη στις τύψεις).
Βάζουμε 1 κουκούλα και 1 ζευγάρι γάντια.
Παίρνουμε 2 γεμάτα 45άρια.
Καβαλάμε 1 μηχανή μεγάλου κυβισμού.
Χτυπάμε 1 τράπεζα ώσπου να γίνει του αλατιού.
Προσοχή στο ζήλο του υπαλλήλου να μη ζεματιστούμε.
Αποφεύγουμε να τα κάνουμε σαλάτα.
Αν τα κάνουμε όμως παραδινόμαστε στους γεμιστούς μπάτσους.
(Κατά προτίμηση αναίμακτα).
Τόσο απλή συνταγή. Αλλά ο Τζων ο Αυστραλός με την παρέα του τα σκάτωσαν. Πήγαν για ένοπλη ληστεία και ούτε ψιλό δεν ξήλωσαν από το λεφτομάγαζο. Τους μπουντρουμιάσαν ώσπου να πεις κίμινο.
Πώς να τα βγάλεις πέρα με γυναίκα και μωρό παιδί; Να του ζήσει η κόρη. Πριν λίγο καιρό γέννησε η γυναίκα του. Συγχαρητήρια Τζώννυ! Στην υγειά σας! Κέρασε στη παμπ τα τελευταία δολάρια. Χαλάλι. Την άλλη μέρα θα πήγαινε για την μεγάλη μπάζα. Γαμημένες τράπεζες, χοντροκώλες αγελάδες γεμάτες παρά. Θα σας αρμέξουν αύριο ο Τζων και η παρέα του.
Αλλά κλώτσησε η ρουφιάνα η τύχη. Ιου-ιου-ιου-ιου. Και στη στενή.
Δεν ήξερε και η γυναίκα του κουβέντα. Της έκανε την πάπια τόσο καιρό ο άχρηστος. Κάποια βρωμοδουλειά θα ετοίμαζε. Το είχε μυριστεί. Σκασίλα της που τον χώσαν φυλακή. Λίγο μετά την καταδίκη έβγαλε διαζύγιο. Νέα κοπέλα ήταν. Τι; Ας είχε και το μωρό. Θα ξανάφτιαχνε τη ζωή της. Κι αυτός νέος ήταν δηλαδή. 21 χρονών. Δε πάει να χαθεί καλύτερα; Σκασίλα μας.
Πέρασαν 30 χρόνια ώσπου να ξαναδεί ο Τζων την κόρη του. Ούτε φωτογραφία δε του έστελνε η κάργια η γυναίκα του. Εντάξει, ξαναπαντρεύτηκε κι αυτός. Σιγά μην έσκαγε. Αλλά τι διάολο; Πώς να' ταν η κόρη; Πώς τα πέρναγε; Ήξερε τίποτα γι' αυτόν;
Την ξετρύπωσε. Στις μέρες μας ουδέν κρυπτόν υπό του διαδικτύου. Σιγά τα αυγά. Παίρνει μια ανθοδέσμη, γλυκά. Δεν ήξερε τι να κρατάει. Μη φανεί και αγενής. Καλά, ναι. Μπορεί να του τα έφερνε στο κεφάλι. Πού ήσουν τόσα χρόνια; Έξω από το σπίτι μου! Και τέτοια. Ποιος ξέρει;
Στο τηλέφωνο του είχε φανεί ήρεμη δηλαδή. Αλλά πώς να ξέρεις ποτέ με τις γυναίκες. Σε ποιον να έμοιαζε; Θα' ταν πια 30 και, ε;
Χτυπάει το κουδούνι με κομμένα γόνατα. Ανοίγει μια θεόρατη γυναίκα, με κόκκινα μάγουλα, γελαστή σαν παιδούλα (παραφουσκωμένη). Αυτή ήταν; Αυτή. Κάθησε στον καναπέ. Του πρόσφερε καφέ. Έφερε και cookies. Από τα χεράκια της.
Η καρδιά του κόντευε να σπάσει. Ούτε στο πρώτο ραντεβού στα 14 δεν ένιωθε έτσι. Η Τζέννυ, ωστόσο, όσο ετοίμαζε και ένα κομμάτι κέικ, αφού τα cookies έδρεψαν τόσους επαίνους, έπαιρνε βαθιές ανάσες. Το κουζινικό γιόγκα. Έπρεπε να χαλαρώσει. Τον πατέρα της έφερε στο σπίτι, όχι κανένα γκόμενο!
Σε λίγο καιρό χώρισαν και οι δύο. Η Τζέννυ είχε και δυο κόρες. Ο Τζων δεν είχε άλλη κόρη από την Τζέννυ. Σύντομα έκαναν άλλη μια κόρη. Μαζί. Χτύπησαν ταμπού, σχέσεις, νόμους, DNA, αγάπη, ηθική, χρόνια και ένστικτα στο αιμομίξερ.
Έι, Mίστερ Ντέιβις να σου ζήσει η εγγονοκόρη και κοίτα να μη σε μπουντρουμιάσουν πάλι!
21/1/08
19/12/07
Ο Στάθης αυτολογοκρίνεται
Η χαρά μου είναι απερίγραπτη. Ο Στάθης είναι καλά! Είναι γερός, δυνατός, δεν έχει χάσει τον ύπνο του και προπάντων το χιούμορ του. Και μάλιστα μας χαρίζει το πιο υπέροχο χριστουγεννιάτικο δώρο! Μιλάει για τους bloggers. Τι σπάνιο, τι πρωτότυπο, τι μοναδικό! Ως πρώην μέλος της κοινότητας, έχω σε αποκλειστικότητα το αρχικό κείμενο που έγραψε πριν αυτολογοκριθεί.
ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Έχω μια κούκλα στο κουτί
μια κούκλα στο καλάθι,
μα από τις κούκλες πιο πολύ
εγώ αγαπώ τον Στάθη.
Με τον Στάθη όλη μέρα
θαύμα κάνουμε παρέα,
του φωνάζω: "Εϊ Ταρζάν μου"
και μου λέει "μικρή μου Τσίτα".
Έχω μια κούκλα στο κουτί
μια κούκλα στο καλάθι,
μα από τις κούκλες πιο πολύ
εγώ αγαπώ τον Στάθη.
Τούτη τη χρονιά την άλλη
μπήκαμε πρώτη μεγάλη,
θα του λέω "εϊ φωστήρα"
θα μου λέει "σοφό μου σπίρτο".
Τραγούδι του Μάνου Λοϊζου και Γιάννη Νεγρεπόντη και ερμηνεία της Αφροδίτης Μάνου.
Στα πικάπ το Νατασάκι.
Οι κούκλες και ο Στάθης είναι μια ευγενική χορηγία
της ίδιας αλυσίδας καταστημάτων.
"Στην τραγική συζήτηση που γίνεται στα blogs για τη Lifoland να κάνω μια διευκρίνηση, ζώα:
Αυτά και καλή καρδιά! Αλήθεια, πού θα πάτε εσείς διακοπές τα xmas? Χοχοχο!
Και μη χάσετε το γιορταστικό μας τεύχος αύριο -είναι όντως συλλεκτικό!
ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Έχω μια κούκλα στο κουτί
μια κούκλα στο καλάθι,
μα από τις κούκλες πιο πολύ
εγώ αγαπώ τον Στάθη.
Με τον Στάθη όλη μέρα
θαύμα κάνουμε παρέα,
του φωνάζω: "Εϊ Ταρζάν μου"
και μου λέει "μικρή μου Τσίτα".
Έχω μια κούκλα στο κουτί
μια κούκλα στο καλάθι,
μα από τις κούκλες πιο πολύ
εγώ αγαπώ τον Στάθη.
Τούτη τη χρονιά την άλλη
μπήκαμε πρώτη μεγάλη,
θα του λέω "εϊ φωστήρα"
θα μου λέει "σοφό μου σπίρτο".
Τραγούδι του Μάνου Λοϊζου και Γιάννη Νεγρεπόντη και ερμηνεία της Αφροδίτης Μάνου.
Στα πικάπ το Νατασάκι.
Οι κούκλες και ο Στάθης είναι μια ευγενική χορηγία
της ίδιας αλυσίδας καταστημάτων.
29/11/07
είναι τα φιλιά σου φυλακή
Της άρεσε να του φτιάχνει καφέ...
Για χρόνια έφτιαχνε καφέδες, χυμούς, αυγά με μπέικον και beans on toast για την τετραμελή οικογένεια. Με αυτοματοποιημένες κινήσεις και ανέκφραστη. Το προλεταριάτο της κουζίνας. Βεβιασμένα "σ' αγαπώ, γλυκό μου" και βιαστικά φιλάκια στο κεφάλι.
Τώρα, τον ρωτούσε αμήχανα "Θα φτιάξω καφέ για μένα. Θα ήθελες λίγο;..." Της έγνεφε καταφατικά και μετά από δευτερόλεπτα συμπλήρωνε μηχανικά "Ναι, σε παρακαλώ."
Ναι, φτιαχνόταν να του φτιάχνει τον καφέ. Στο φίλτρο αρωματισμένος βιολογικός καφές , και στην κούπα που είχε αγοράσει για κείνον, μισό κουταλάκι σακχαρίνη και μια ιδέα ημίπαχο γάλα.
Τα σαρκώδη του χείλη έμοιαζαν να θηλάζουν τα χείλη του φλιτζανιού καθώς με μισόκλειστα μάτια ρουφούσε μεγάλες γουλιές. Μετά, ξεγύμνωνε κάποιο σημείο του κορμιού του, άλλο κάθε φορά, και εκείνη με επιδέξιες ενέργειες του χτυπούσε την ινσουλίνη σε ενέσιμη μορφή. Αυτός, ίσως από αντιπάθεια προς τις σύριγγες ή συμπάθεια προς εκείνη, άφηνε πάντα ένα βαθύ αναστεναγμό. Μετά, τα σταθερά της χέρια θα υπέφεραν από ένα ελαφρύ τρόμο που μάταια προσπαθούσε να κρύψει σκουπίζοντας τρυφερά το σημείο της ένεσης με βαμβάκι.
Είχε καταλήξει να πιστεύει πως η μυρωδιά του την παρέλυε. Μάταια αγόραζε τους πιο ακριβούς αρωματικούς καφέδες. Μάταια ψέκαζε με αρωματικά χώρου. Και η ακριβή κολόνια της, μάταιη κι αυτή. Η μυρωδιά του σώματος του Μπεμ ήταν ανυπέρβλητη. Ίσως βέβαια μόνο για την ερωτευμένη μύτη της Μπεθ, της νοσηλεύτριας στο ιατρείο της φυλακής. Από τότε που τον διέγνωσαν με σακχαρώδη διαβήτη οι επισκέψεις σε κείνη είχαν γίνει ρουτίνα. Και πύκνωνε παράλληλα ένα αίσθημα από την πλευρά της Μπεθ κυρίως, που δεν είχε προηγούμενο.
Τα 42 της χρόνια είχαν καταφέρει να απομυζήσουν κάθε χυμό και να ζυμώσουν το σώμα και το πρόσωπό της σε ένα κακέκτυπό της. Ή έτσι ένιωθε. Στο απαστράπτον Λονδίνο. Θα μπορούσε να κάνει psychotherapy. Προτίμησε το shopping therapy.Έκανε λεύκανση στα δόντια, botox στις ρυτίδες, ανανέωσε την γκαρνταρόμπα της, έκανε μανικιούρ-πεντικιούρ, μάσκες ομορφιάς, ανταύγειες, χαλάουα, spa και αρωματοθεραπεία- μα ούτε κι αυτή ακόμα δεν έδιωχνε από την οσφρητική της μνήμη την μυρωδιά του Μπεμ, που στα 29 του ανέδυε όλη τη μαγεία της αφρικανικής ηπείρου κάτω από ένα ρωμαλέο κορμί. Και του άρεσε η Μπεθ, χωρίς therapy.
Ωστόσο η μύτη του συζύγου της Μπεθ αποδείχτηκε πιο ισχυρή. Μυρίστηκε πως κάτι δε πάει καλά, όταν οι πιστωτικές τους κάρτες έδειχναν να κάνουν πρωταθλητισμό και όταν η αναλυτική χρέωση στο λογαριασμό του κινητού της εμφάνιζε τον ίδιο μαγικό αριθμό τρεις φορές σε κάθε σελίδα.
Ο σύζυγος αρνήθηκε να καλύψει τα χρέη και κατέθεσε αίτηση διαζυγίου. Η προϊσταμένη την κατήγγειλε για παράβαση καθήκοντος. Οι κλητήρες απειλούσαν με κατασχέσεις.
Η Μπεθ αρνήθηκε να συνεχίσει να εκτίει ποινή σαν κατάδικος. Προτίμησε να ανοίξει τα φτερά της προς την ελευθερία. Και φυλακίστηκε. Σε τρία χρόνια ήταν και οι δύο ελεύθεροι.
Αν βρεθείς στο Λάγος της Νιγηρίας να μου φιλήσεις την Μπεθ και τον Μπεμ. Κι αν δεν τους βρεις, φύλα μου την ελευθερία, όπου κι αν βρίσκεσαι. Χωρίς προστακτική. Όπως τα φύλλα και τα μυστικά στο Νίγηρα.
Για χρόνια έφτιαχνε καφέδες, χυμούς, αυγά με μπέικον και beans on toast για την τετραμελή οικογένεια. Με αυτοματοποιημένες κινήσεις και ανέκφραστη. Το προλεταριάτο της κουζίνας. Βεβιασμένα "σ' αγαπώ, γλυκό μου" και βιαστικά φιλάκια στο κεφάλι.
Τώρα, τον ρωτούσε αμήχανα "Θα φτιάξω καφέ για μένα. Θα ήθελες λίγο;..." Της έγνεφε καταφατικά και μετά από δευτερόλεπτα συμπλήρωνε μηχανικά "Ναι, σε παρακαλώ."
Ναι, φτιαχνόταν να του φτιάχνει τον καφέ. Στο φίλτρο αρωματισμένος βιολογικός καφές , και στην κούπα που είχε αγοράσει για κείνον, μισό κουταλάκι σακχαρίνη και μια ιδέα ημίπαχο γάλα.
Τα σαρκώδη του χείλη έμοιαζαν να θηλάζουν τα χείλη του φλιτζανιού καθώς με μισόκλειστα μάτια ρουφούσε μεγάλες γουλιές. Μετά, ξεγύμνωνε κάποιο σημείο του κορμιού του, άλλο κάθε φορά, και εκείνη με επιδέξιες ενέργειες του χτυπούσε την ινσουλίνη σε ενέσιμη μορφή. Αυτός, ίσως από αντιπάθεια προς τις σύριγγες ή συμπάθεια προς εκείνη, άφηνε πάντα ένα βαθύ αναστεναγμό. Μετά, τα σταθερά της χέρια θα υπέφεραν από ένα ελαφρύ τρόμο που μάταια προσπαθούσε να κρύψει σκουπίζοντας τρυφερά το σημείο της ένεσης με βαμβάκι.
Είχε καταλήξει να πιστεύει πως η μυρωδιά του την παρέλυε. Μάταια αγόραζε τους πιο ακριβούς αρωματικούς καφέδες. Μάταια ψέκαζε με αρωματικά χώρου. Και η ακριβή κολόνια της, μάταιη κι αυτή. Η μυρωδιά του σώματος του Μπεμ ήταν ανυπέρβλητη. Ίσως βέβαια μόνο για την ερωτευμένη μύτη της Μπεθ, της νοσηλεύτριας στο ιατρείο της φυλακής. Από τότε που τον διέγνωσαν με σακχαρώδη διαβήτη οι επισκέψεις σε κείνη είχαν γίνει ρουτίνα. Και πύκνωνε παράλληλα ένα αίσθημα από την πλευρά της Μπεθ κυρίως, που δεν είχε προηγούμενο.
Τα 42 της χρόνια είχαν καταφέρει να απομυζήσουν κάθε χυμό και να ζυμώσουν το σώμα και το πρόσωπό της σε ένα κακέκτυπό της. Ή έτσι ένιωθε. Στο απαστράπτον Λονδίνο. Θα μπορούσε να κάνει psychotherapy. Προτίμησε το shopping therapy.Έκανε λεύκανση στα δόντια, botox στις ρυτίδες, ανανέωσε την γκαρνταρόμπα της, έκανε μανικιούρ-πεντικιούρ, μάσκες ομορφιάς, ανταύγειες, χαλάουα, spa και αρωματοθεραπεία- μα ούτε κι αυτή ακόμα δεν έδιωχνε από την οσφρητική της μνήμη την μυρωδιά του Μπεμ, που στα 29 του ανέδυε όλη τη μαγεία της αφρικανικής ηπείρου κάτω από ένα ρωμαλέο κορμί. Και του άρεσε η Μπεθ, χωρίς therapy.
Ωστόσο η μύτη του συζύγου της Μπεθ αποδείχτηκε πιο ισχυρή. Μυρίστηκε πως κάτι δε πάει καλά, όταν οι πιστωτικές τους κάρτες έδειχναν να κάνουν πρωταθλητισμό και όταν η αναλυτική χρέωση στο λογαριασμό του κινητού της εμφάνιζε τον ίδιο μαγικό αριθμό τρεις φορές σε κάθε σελίδα.
Ο σύζυγος αρνήθηκε να καλύψει τα χρέη και κατέθεσε αίτηση διαζυγίου. Η προϊσταμένη την κατήγγειλε για παράβαση καθήκοντος. Οι κλητήρες απειλούσαν με κατασχέσεις.
Η Μπεθ αρνήθηκε να συνεχίσει να εκτίει ποινή σαν κατάδικος. Προτίμησε να ανοίξει τα φτερά της προς την ελευθερία. Και φυλακίστηκε. Σε τρία χρόνια ήταν και οι δύο ελεύθεροι.
Αν βρεθείς στο Λάγος της Νιγηρίας να μου φιλήσεις την Μπεθ και τον Μπεμ. Κι αν δεν τους βρεις, φύλα μου την ελευθερία, όπου κι αν βρίσκεσαι. Χωρίς προστακτική. Όπως τα φύλλα και τα μυστικά στο Νίγηρα.
28/9/07
Σκέφτομαι και γράφω: "Ο νέος Υπουργός Παιδείας"
Ο νέος μας Υπουργός Παιδείας είναι Κριός στο ζώδιο και του αρέσουν τα ρόλεξ, τα γρήγορα αυτοκίνητα και τα υπερ-πολυτελή ξενοδοχεία όπως σε κάθε πετυχημένο δικηγόρο. Οι αποτυχημένοι γίνονται συνήθως δημοσιογράφοι ή bloggers.
Είναι παντρεμένος με την κυρία Γιούλη Παπαχρήστου και έχουν για κουμπάρους τον Κωστάκη της Νατάσας και τη Νατάσα που τους πάντρεψαν πριν από 5 χρόνια στη Ροδόπη σε κάτι κατσάβραχα τον καιρό που ο Ευριπίδης Στυλιανίδης ήταν βουλευτής της περιοχής. Κανείς δε μπορεί να καταλάβει ποιος τον ψήφισε αφού η Ροδόπη έχει απομείνει με τρεις γέρους κατάκοιτους, δυο γριές τυφλές από το ζάχαρο, εφτά φίδια και τέσσερις χελώνες.
Στο γάμο του πάντως είχε πολύ κόσμο. Σε αυτό αξίζει ένα μπράβο στον πατέρα της νύφης που τα κατάφερε. Πριν γίνει πεθερός του Ευριπίδη, ήταν στρατηγός της ΕΛ.ΑΣ., Αττικάρχης, και υπεύθυνος της προσωπικής Ασφαλείας του Μητσοτάκη. Έτσι συγκέντρωσε 2.000 άτομα στο γάμο, άλλους με απειλές για δυσμενή μετάθεση, άλλους με την απειλή όπλου και άλλους με την απειλή να βάλει τον Μητσοτάκη να τους ευχηθεί χρόνια πολλά στη γιορτή τους.
Οι πιο πολλοί καλεσμένοι φοιτούσαν στη Σχολή Αστυνομίας και κάποιοι ήταν αριστούχοι των ΜΑΤ και των ΕΚΑΜ. Όλοι τους θαύμαζαν τον γέρο Παπαχρήστο και τον είχαν ζαλίσει να του ζητάνε αυτόγραφα. Καλά, υπήρχαν και κάτι στουρνάρια που νόμιζαν πως είναι ο Ηλίας του 16ου. Επειδή ήταν καλοκαίρι και είχε καύσωνα ο πεθερός ζαλίστηκε από τις σαμπάνιες και το θαυμασμό και έκανε πρόποση από το μικρόφωνο "να ζήσετε παιδιά μου, και σένα Ευριπίδη μου να σε δω Υπουργό Παιδείας, να επιβάλεις την τάξιν! Κι αν θες και αρωγούς, εδώ είμαστε!" είπε και έδειξε τους πτυχιούχους που ξέσπασαν σε χειροκροτήματα και ζητωκραυγές. Το άκουσε αυτό και ο κουμπάρος του ο Καραμανλής και λέει μέσα του "ωραία ιδέα!"
Μέχρι όμως να γίνει Υπουργός ο Ευριπίδης, σκάρωσε τρία παιδιά στη Γιούλη που ευτυχώς είναι μικρά και δεν καταλαβαίνουν. Αλλά και όταν μεγαλώσουν θα τα πάει σε ιδιωτικό σχολείο και δε θα μάθουν ποτέ πως ο μπαμπάς τους απέσυρε το βιβλίο της Ιστορίαςτου Ιράν της Ελλάδας. Μετά που θα τελειώσουν το σχολείο, ο μπαμπάς τους θα τα στείλει στο Deree College που αποφοίτησε και η μαμά. Πού να τρέχουν τώρα στο Αμβούργο, στη Συγγρού ή στου Ζωγράφου; Αφού είναι δίπλα η Saint Paraskevi και έχει ό,τι course τραβάει η όρεξή σου. Μερικά τα κάνουν και delivery στο σπίτι άμα θες.
Έτσι λοιπόν ο Υπουργός μας πρώτο στόχο έχει να στείλει στα τσακίδια το βιβλίο της Ιστορίας να ησυχάσει και ο Αρχιεπίσκοπος που έβγαλε τον καρκίνο μ ' αυτό το αναθεματισμένο βιβλίο.
Μετά, θα καταργήσει το άσυλο και θα βάλει στη θέση τους τους ταραξίες και τους αιώνιους φοιτητές για να ευχαριστήσει τον κουμπάρο και τον πεθερό και να μπορεί η ΔΑΠ-ΝΔ-ΦΚ να πίνει το φραπέ της χωρίς να βλέπει φάτσα κάρτα μαλλιάδες και φρικιά και να τσιτώνουν κι άλλο τα νεύρα της.
Μετά, θα αναγνωρίσει το Deree College και όλα τα πανεπιστήμια μαϊμού και τα ΙΕΚ για να μη στεναχωριούνται η Γιούλη και οι φίλες της η Bibi-Bo και η Barbie. Γιατί και ο άνθρωπος από τον πίθηκο κατάγεται αλλά νά πώς τα έχει καταφέρει.
Στο τέλος της θητείας του, έχει προγραμματίσει σαφάρι στη Κένυα και μετά θα παρακολουθήσει το Μουντιάλ στη Νότια Αφρική με κάτι φίλους εφοπλιστές, εκδότες και επιχειρηματίες. Ως τότε όμως θα έχουμε γίνει Ουγκάντα και δε θα χρειαστεί να πάει μακριά ο νέος μας Υπουργός Παιδείας.
Είναι παντρεμένος με την κυρία Γιούλη Παπαχρήστου και έχουν για κουμπάρους τον Κωστάκη της Νατάσας και τη Νατάσα που τους πάντρεψαν πριν από 5 χρόνια στη Ροδόπη σε κάτι κατσάβραχα τον καιρό που ο Ευριπίδης Στυλιανίδης ήταν βουλευτής της περιοχής. Κανείς δε μπορεί να καταλάβει ποιος τον ψήφισε αφού η Ροδόπη έχει απομείνει με τρεις γέρους κατάκοιτους, δυο γριές τυφλές από το ζάχαρο, εφτά φίδια και τέσσερις χελώνες.
Στο γάμο του πάντως είχε πολύ κόσμο. Σε αυτό αξίζει ένα μπράβο στον πατέρα της νύφης που τα κατάφερε. Πριν γίνει πεθερός του Ευριπίδη, ήταν στρατηγός της ΕΛ.ΑΣ., Αττικάρχης, και υπεύθυνος της προσωπικής Ασφαλείας του Μητσοτάκη. Έτσι συγκέντρωσε 2.000 άτομα στο γάμο, άλλους με απειλές για δυσμενή μετάθεση, άλλους με την απειλή όπλου και άλλους με την απειλή να βάλει τον Μητσοτάκη να τους ευχηθεί χρόνια πολλά στη γιορτή τους.
Οι πιο πολλοί καλεσμένοι φοιτούσαν στη Σχολή Αστυνομίας και κάποιοι ήταν αριστούχοι των ΜΑΤ και των ΕΚΑΜ. Όλοι τους θαύμαζαν τον γέρο Παπαχρήστο και τον είχαν ζαλίσει να του ζητάνε αυτόγραφα. Καλά, υπήρχαν και κάτι στουρνάρια που νόμιζαν πως είναι ο Ηλίας του 16ου. Επειδή ήταν καλοκαίρι και είχε καύσωνα ο πεθερός ζαλίστηκε από τις σαμπάνιες και το θαυμασμό και έκανε πρόποση από το μικρόφωνο "να ζήσετε παιδιά μου, και σένα Ευριπίδη μου να σε δω Υπουργό Παιδείας, να επιβάλεις την τάξιν! Κι αν θες και αρωγούς, εδώ είμαστε!" είπε και έδειξε τους πτυχιούχους που ξέσπασαν σε χειροκροτήματα και ζητωκραυγές. Το άκουσε αυτό και ο κουμπάρος του ο Καραμανλής και λέει μέσα του "ωραία ιδέα!"
Μέχρι όμως να γίνει Υπουργός ο Ευριπίδης, σκάρωσε τρία παιδιά στη Γιούλη που ευτυχώς είναι μικρά και δεν καταλαβαίνουν. Αλλά και όταν μεγαλώσουν θα τα πάει σε ιδιωτικό σχολείο και δε θα μάθουν ποτέ πως ο μπαμπάς τους απέσυρε το βιβλίο της Ιστορίας
Έτσι λοιπόν ο Υπουργός μας πρώτο στόχο έχει να στείλει στα τσακίδια το βιβλίο της Ιστορίας να ησυχάσει και ο Αρχιεπίσκοπος που έβγαλε τον καρκίνο μ ' αυτό το αναθεματισμένο βιβλίο.
Μετά, θα καταργήσει το άσυλο και θα βάλει στη θέση τους τους ταραξίες και τους αιώνιους φοιτητές για να ευχαριστήσει τον κουμπάρο και τον πεθερό και να μπορεί η ΔΑΠ-ΝΔ-ΦΚ να πίνει το φραπέ της χωρίς να βλέπει φάτσα κάρτα μαλλιάδες και φρικιά και να τσιτώνουν κι άλλο τα νεύρα της.
Μετά, θα αναγνωρίσει το Deree College και όλα τα πανεπιστήμια μαϊμού και τα ΙΕΚ για να μη στεναχωριούνται η Γιούλη και οι φίλες της η Bibi-Bo και η Barbie. Γιατί και ο άνθρωπος από τον πίθηκο κατάγεται αλλά νά πώς τα έχει καταφέρει.
Στο τέλος της θητείας του, έχει προγραμματίσει σαφάρι στη Κένυα και μετά θα παρακολουθήσει το Μουντιάλ στη Νότια Αφρική με κάτι φίλους εφοπλιστές, εκδότες και επιχειρηματίες. Ως τότε όμως θα έχουμε γίνει Ουγκάντα και δε θα χρειαστεί να πάει μακριά ο νέος μας Υπουργός Παιδείας.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)